แวดวงสาธารณสุข : คือความเข้าใจ
ตกลงจะให้เปิดตัวหรือปิดเงียบดี

          ได้มีโอกาสพูดคุยกับเพื่อนๆ ที่อยู่เครือข่ายผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ ในภาคตะวันตกเมื่อเร็วๆ นี้ แต่ก่อนจะเล่าเรื่องก็ต้องอธิบายสักนิดก่อนว่า ผู้ติดเชื้อเอชไอวีมีการรวมตัวกันเป็นกลุ่มเพื่อที่จะทำกิจกรรมกับสังคมในเรื่องเอดส์ ตั้งแต่รณรงค์ให้สังคมเข้าใจทั้งเชิงป้องกันเอชไอวี และการอยู่ร่วมกันกับผู้มีเชื้อ รวมทั้งทำให้ผู้ที่ติดเชื้อสามารถเข้าถึงการรักษาที่ดีได้อย่างรวดเร็ว

          การรวมตัวมีตั้งแต่กลุ่มระดับอำเภอ (บางภาคเป็นกลุ่มระดับตำบลก็มี) รวมตัวเป็นเครือข่ายจังหวัด จากจังหวัดก็รวมตัวเป็นเครือข่ายภาค และจากภาคก็รวมตัวเป็นเครือข่ายในระดับประเทศ

          กลับมาเรื่องที่ผมได้คุยกับแกนนำและคนทำงานที่อยู่เครือข่ายผู้ติดเชื้อเอชไอวีภาคตะวันตก คือน้องๆ มาคุยกับผม อยากให้ผมไปช่วยทำกระบวนการกลุ่มให้กับแกนนำกลุ่ม กรรมการเครือข่ายฯ และทีมหนุนเสริม ซึ่งก็เป็นผู้ที่ติดเชื้อเอชไอวีทั้งสิ้น เพื่อจะพัฒนาการทำงานอย่างต่อเนื่อง ผมก็เลยถามว่าจัดอบรมกันที่ไหน น้องๆ ก็บอกว่าที่ด่านช้าง สุพรรณบุรี

          ผมบอกว่าหาที่อื่นได้ไหม มันไกลมากสำหรับผม น้องๆ ก็เลยย้อนถามว่า ที่ไหนละพี่ แนะนำหน่อย ผมก็เอ่ยชื่อโรงแรมหรือรีสอร์ตบางแห่ง น้องๆ ก็บอกว่าสถานที่ที่เอ่ยชื่อมานั้น “เค้าไม่รับผู้ติดเชื้อ”

          เรื่องของเรื่องเวลาน้องๆ ไปติดต่อว่าจะจัดงานอะไร ทางเจ้าของ/พนักงานสถานที่ก็ต้องถามว่า มาจากหน่วยงานไหน ก็ต้องบอกไปตามความเป็นจริงว่าจากเครือข่ายผู้ติดเชื้อเอชไวอี/เอดส์ เพราะว่าไม่อยากโกหก และก็ต้องการใบเสร็จที่ลงชื่อของหน่วยงานด้วย

          เอาละสิ คราวนี้ เรื่องที่จะชวนผมไปช่วยทำกระบวนการกลุ่ม กลายเป็นเรื่องรอง เรื่อง”เค้าไม่รับผู้ติดเชื้อ” กลายเป็นประเด็นหลักแล้ว

          เมื่อผมถามว่า มีที่ไหนบ้างที่ปฏิเสธการให้บริการ เท่านั้นแหละ น้องๆ ก็เริ่มสาธยายออกมาว่า ที่เมืองกาญจน์ ก็มีที่โน่น ที่นี่ ที่นั่น ที่นครปฐมก็เป็นที่นู้น ที่โน้น ที่นี่ ที่เพชรบุรี ก็ที่ตรงนั้น ที่ตรงนี้ ฯลฯ

          ผมก็ชักสงสัยว่า เค้ามีวิธีปฏิเสธอย่างไร บอกกันตรงๆ เลย รึว่าไม่ยินดีให้บริการ หรือทำไง น้องๆ ก็เล่าประสบการณ์ตรงให้ฟัง เช่น

          “หนูจองเรียบร้อยแล้ว พออีกอาทิตย์ก็โทรมาบอกว่า ขอโทษด้วยนะคะ บังเอิญรีสอร์ตมีแขกเต็ม ต้องขอแคนเซิล” อ้าว... แล้วอีวันที่ไปจอง ทำไมดันทะลึ่งว่างละวะ (อันนี้ผมนึกในใจ)

          “บางทีหนูไปติดต่อ โห ต้อนรับดีมาก พาดูห้อง ดูอะไรเรียบร้อย พอบอกว่าเอา และทางโรงแรมรู้ว่ามาจากเครือข่ายผู้ติดเชื้อเอชไอวีภาคตะวันตก เค้าก็บอกว่าขอปรึกษาผู้จัดการก่อน แล้วจะโทรกลับไปหา ผลก็คือไม่รับ พอถามว่า อ้าวทำไมละ ทางรีสอร์ตก็บอกว่ากลัวแขกกรุ๊ปอื่นไม่สบายใจ”

          “ที่หัวหินหนักกว่าอีก เมื่อรู้ว่าห้องว่างแน่นอน ทางโรงแรมถามว่าจากไหน พอบอกว่าจากเครือข่ายฯ เค้าก็ถามอีกว่า เป็นผู้ติดเชื้อเหรอ หนูบอกว่าใช่ เค้าก็ถามอีกว่า ระยะไหน หนึ่ง สอง หรือสาม หนูก็ไม่รู้จะตอบยังไง ก็เลยบอกว่ามีทุกระยะ ผลก็คือ แป่ว ไม่รับจอง”

          “ที่เพชรบุรี โทรมาต่อว่าหนูด้วย หลังจากไปใช้บริการเสร็จแล้ว เค้าโทรมาต่อว่า ทำไมไม่บอกว่าคนไปใช้บริการเป็นผู้ติดเชื้อ (ผมเคยไปใช้บริการที่นี่ ทางโรงแรมก็ไม่เคยบอกผมเลยสักคำว่า มีพนักงานหรือผู้จัดการโรงแรมคนไหนไม่ติดเชื้อ) พนักงานที่โรงแรมกลัวหมดทุกคนเลย จริงๆ ตอนประชุม พนักงานโรงแรมรู้กันหมดทุกคนว่าพวกเราเป็นผู้ติดเชื้อ แถมบางคนก็รู้จักกันด้วยเพราะเป็นคนบ้านเดียวกัน เค้ายังช่วยเก็บอาหารที่เหลือตอนเย็นๆ ให้พวกหนูได้กินตอนดึกด้วย เค้าบอกว่าเผื่อหิว ไม่เห็นมีพนักงานคนไหนกลัวเลย ผู้จัดการนั่นแหละมั๊งที่กลัว”

          ระหว่างที่น้องๆ พูดไป บางคนก็เล่าด้วยความสนุก มันส์ และฮา ที่ได้มีโอกาสเม้าธ์ เรื่องที่ตนเองประสบ แต่ผมคิดว่า ในเวลาที่เกิดเหตุขึ้นจริงๆ นั้น ลึกๆ ลงไปในใจน้องๆ คงไม่สนุกแน่ เมื่อรู้ว่า “สถานที่เหล่านั้น ไม่พร้อมต้อนรับและให้บริการกับผู้ที่มีเชื้อเอชไอวี”

          ระหว่างคุยกันอยู่ ผมหวนคิดถึงการประชุมหลายๆ ครั้งที่ตนเองได้มีโอกาสเข้าร่วมประชุมในเรื่องเอดส์ และผู้เข้าร่วมประชุมจำนวนหนึ่ง โดยเฉพาะคนด้านสาธารณสุขและพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ มักจะพูดในที่ประชุมเสมอว่า ปัญหาเอดส์อย่างหนึ่งก็คือ ผู้ติดเชื้อไม่ยอมเปิดตัว ไม่ยอมรับภาวะการติดเชื้อ...ทำให้แก้ปัญหาเรื่องเอดส์ได้ยากกกส์ส์

          ช่วยบอกกันหน่อยสิ

          เอาไงกันดี ?

 
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 8
เราต้องร่วมด้วยช่วยกัน ปรับทัศนคติของทุกสังคม ที่มีต่อผู้ติดเชื้อให้ได้ ถึงแม้ว่าจะยากสักเพียงใดก็ตาม ทำทุกวัน น้ำหยดลงหิน หินมันยังกร่อน สักวันหนึ่ง ผู้ติดเชื้อคงจะกล้าที่จะเปิดตัวอย่างเต็มใจและมีความสุขสักที
orawan
(19 กุมภาพันธ์ 2555  เวลา 18:30:22)
ความคิดเห็นที่ 7
ปัญหาที่ไม่สามารถแก้ไขได้ ก็ต้องอยู่ให้ได้อย่างมีความสุขกับมันนะค่ะ
nurse
(23 มิถุนายน 2554  เวลา 10:00:53)
ความคิดเห็นที่ 6
อยากให้ทุกคนรู้ไว้นะว่าเอดส์ไม่นากลัวอย่างที่คุณคิด ถ้าใครที่คิดมาก ทำเป็นรังเกียจโรคนีก้จะวิ่งเข้าหาตัวคุณเอง เวลาkไปอบรมก็มีคนถามเหมือนกันว่ามาประชุมอะไรเราก้บอกว่ามาประชุมงานเอดส์ใครมีปัญหาข้องใจหรือเปล่า
เราอยู่เครือข่าภาคใต้อำเภอเบตง เราก็เคยไปติดต่อสถานที่อบรมอยู่ครั้งหนึ่งมีคนที่ติดเชื้อทำงานอยู่หน่วยงานนั้น แล้วพอเราไปติดต่ดกับเขา เขาทำเป็นไม่รู้จักเรา สงสัยเขากลัวคนรู้ว่าเขาเป็น
k
(22 กรกฎาคม 2553  เวลา 14:50:39)
ความคิดเห็นที่ 5
ยังคงมีอีกหลายสถานบริการที่ยินดีรับกลุ่มผู้ติดเชื้อเอชไอวี อาจต้องลองมองหาดู แต่คิดว่าสิ่งที่สำคัญของการให้บริการหรือการรับบริการ คือมิตรภาพ มากกว่าอย่างอื่นนะจะบอกให้
ผู้ช่วยวัยทีน
(5 มกราคม 2553  เวลา 05:54:28)
ความคิดเห็นที่ 4
ไม่รู้ว่าหลายๆคนได้ดู TV เมื่อประมาณต้นเดือนมั๊ย  เค๊าเอาน้องๆ ที่ติดเชื้อเอชไอวีมาออกรายการ ทุกคนล้วนมีความหวัง  หวังว่าจะได้ไปเที่ยวทะเล ภูเขา  หวังจะได้ใช้ชีวิตเหมือนคนปกติ  แต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่  ทั้งๆ ที่ไม่ใช่ความผิดของพวกเขาสักนิด  ไม่มีโอกาสได้ออกมาวิ่งเล่นเหมือนกับเด็กอื่น ๆ ทำอย่างไรเราจึงจะช่วยพวกเขาได้บ้าง..ทำอย่างไร
เครือข่ายteenpath
(27 ตุลาคม 2552  เวลา 27 08:34)
ความคิดเห็นที่ 3
ที่ผ่านมา เราทำงานเพื่อสร้างความรู้ ความเข้าใจกันมานานมาก เสียงบประมาณไปไม่น้อย แต่เหมือนไม่ได้อะไรเลย หรือเรากำลังหลงทาง???
Captain Arhabb
(25 ตุลาคม 2552  เวลา 25 20:24)
ความคิดเห็นที่ 2
มนุษย์เรามีหลายประเภทจ้ะ  บางคนมีวิสัยทัศน์กว้างไกล  มองโลกในแง่ดี เปิดโอกาสให้กับทุกคน แต่ก็มีอีกไม่น้อยที่วิสัยทัศน์แคบ มองโลกในแง่ร้าย และไม่ยอมเปิดโอกาสให้ใคร  น้อง ๆ ที่ติดเชื้อก็อย่าน้อยใจนะคะ ครูแมวเหมียวเห็นใจทุกคน และยังคอยเป็นกำลังใจให้ทุกคนค่ะ  สู้ ๆ นะคะ เพราะคนเราเลือกที่จะทำดีได้จ้ะ
                                                                                                         ครูแมวเหมียว แจ้ห่มวิทยา
ครูแมวเหมียว
(21 ตุลาคม 2552  เวลา 21 11:02)
ความคิดเห็นที่ 1
ประเทศไทยยังมีหลายเรื่องที่ยังแก้ปัญหาไม่ได้ แต่ก็คงค่อยเป็นค่อยไป เพราะการอยู้กับปัญหามันก็มีรสชาดไปอีกรูปแบบหนึ่ง หรือรอจนกว่าผู้จัดการคนั้นหรือคนในครอบครัวเขาจะตรวจพบเชื้อเอชไอวีด้วยตัวเขาเองนั่นแหละจึงจะเข้าใจอะไร ๆ ได้ดีกว่านี้
แต่ก็อยากบอกหลาย ๆ คนที่ยังไม่ติดเชื้อว่า ช่วยศึกษาเรื่องเรื่องโรคนี้ให้รู้ลึกซึ้งจริง ๆ เสียทีเถอะ แล้วจะได้รู้ว่าการที่จะติดเชื้อนี้มันยากเหลือเกินถ้าเรามีสติพอ
wijarn
(20 ตุลาคม 2552  เวลา 20 21:54)
ร่วมแสดงความคิดเห็น
จาก*
 
อีเมล
ความคิดเห็น*
 
มูลนิธิแพธทูเฮลท์ (path2health) อาคารร่วมประสงค์ ชั้น 3
37/1 ถนนเพชรบุรี 15 แขวงพญาไท เขตราชเทวี  กรุงเทพฯ 10400
โทรศัพท์: 02-653-7563-5 โทรสาร: 02-653-7566
ด้วยความสนับสนุนของ กองทุนโลกฯ (The Global Fund to Fight AIDS, Tuberculosis and malaria)
33838390