สาระสารพัน : บทความพิเศษ
ส้มโอ ตอนที่ 24 The Star Forever


 

ยังอยู่ในช่วงปิดเทอม ส้มโอนอนดึกได้ ส้มโอเลยได้ดูประกวดร้องเพลงรายการเดอะสตาร์จนจบ และเข้านอน

............................

“ส้มโอครับ คุณคือเดอะสตาร์ ยินดีด้วยครับ” เสียงพี่แฟรงค์ดังข้างหูส้มโอ และพูดตามสคริปต์ต่อว่า

“ส้มโอมีอะไรจะพูดกับคนไทยทั่วประเทศไหมครับ“

แน่นอนที่สุด ส้มโอต้องพูดแน่ๆ ส้มโอบอกว่า

“ส้มโอขอบคุณคนไทย และทุกๆคน ทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับรายการนี้ค่ะ ซึ่งมีมากมายมหาศาล ไม่อาจเอ่ยชื่อได้ทั้งหมด ส้มโอขออนุญาตไม่เอ่ยชื่อนะคะ ส้มโอทราบว่า ทุกคนรู้ว่าส้มโอกำลังขอบคุณอยู่

ส้มโออยากจะบอกว่า ผู้เข้าแข่งขันทุกคนเป็นเดอะสตาร์ค่ะ เพราะทุกคนมีความฝัน และสมัครเข้ามาแข่งขันในรายการนี้ ส้มโอเป็นเพียงคนโชคดีที่ถูกเลือกให้มาสวมหัวโขนอันนี้ค่ะ

วันหนึ่งหัวโขนอันนี้ก็จะถูกถอดออก แต่สิ่งที่จะอยู่กับส้มโอตลอดไป คือ ความตั้งใจค่ะ และรายการนี้ได้พิสูจน์ความตั้งใจของส้มโอ

แม่บอกส้มโอว่า ถ้าหนูตั้งใจ หนูก็จะทำได้ ถ้าหนูตั้งใจ คนอื่นก็จะเห็นความตั้งใจของหนู และสนับสนุนหนูให้ทำอย่างที่ตั้งใจ แต่ต้องเป็นความตั้งใจที่ดีค่ะ

ส้มโอตั้งใจไว้เลยว่า ส้มโอโตขึ้น ส้มโอจะคิดดี ทำดี พูดจาดีๆ พูดรู้เรื่อง พูดตรงประเด็น ไม่พูดจาวกไปวนมา ไม่เข้าเรื่อง ไม่จบซักที

ส้มโอตั้งใจว่าจะเป็นคนที่มีคุณภาพ ประเทศไทยต้องการคนที่มีคุณภาพจริงๆ มาช่วยให้ประเทศไทยเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคงและยั่งยืนค่ะ“

เสียงปรบมือ เสียงกรี๊ด ดังกึกก้องอิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี แต่ไม่รู้ว่าทุกคนจะเข้าใจสิ่งที่ส้มโอพูดหรือเปล่า

“ส้มโอครับ เหมาะสมอย่างยิ่งแล้วครับ ที่คุณเป็นเดอะสตาร์ เป็นดาวส่องฟ้า ส่องไปข้างหน้าให้ประเทศไทย” พี่เอกกี้ท่าทางจะเข้าใจที่ส้มโอพูด แล้วถามต่อ “โตขึ้นส้มโออยากเป็นอะไรคะ“

พี่เอกกี้ทำหน้างงๆ ไปไม่ถูก เมื่อส้มโอตอบว่า“ส้มโออยากเป็นคนธรรมดาๆ ที่มีความสุขค่ะ ไม่ต้องเด่นดัง ไม่ต้องเป็นดาว ส้มโออยากเป็นคนที่มีประโยชน์คนหนึ่งในสังคมค่ะ”

...........................................................

ส้มโอเล่าความฝันเมื่อคืนให้แม่ฟัง แม่ถามว่า“ส้มโออยากจะไปประกวดเดอะสตาร์หรือลูก”

ส้มโอพยักหน้า“หนูอยากลองดูค่ะ“

แม่บอกว่า “ถ้าส้มโออยากลอง แม่ก็จะพาหนูไปสมัคร เมื่อหนูโตพอ และอายุครบที่จะสมัครได้ แต่แม่อยากคุยกับหนูก่อน“

แล้วแม่ก็ถามว่า“ส้มโอว่า ทั้ง 8 คนบนเวที ร้องเพลงเก่งหรือเปล่า”

ส้มโอตอบว่า “ไม่ค่ะ ร้องเพี้ยนเยอะเลยค่ะ เค้าถึงต้องเรียนร้องเพลง เรียนเต้น เรียนอะไรอีกเยอะแยะไงคะ”

แม่ตอบว่า“ใช่ลูก เหมือนหนูไปเข้าค่าย ไปฝึกเรื่องเกี่ยวกับร้องเพลง ถ้าหนูชอบแบบนี้ ก็เป็นโอกาสที่หนูจะได้ฝึกกับคนที่ฝึกนักร้องของบริษัทนี้”

“เดอะสตาร์เป็นเวทีให้คนกล้าแสดงออก คนที่เป็นเดอะสตาร์อาจจะไม่ใช่คนที่ร้องเพลงเก่งที่สุด”

“หนูจะได้รับโอกาสมากมายอย่างที่เด็กวัยรุ่นอยากได้ อยากเป็น ได้ถ่ายโฆษณา ได้มีเพลง มีอัลบั้มของตัวเอง ถ้าหนูเสียงดี ร้องเพลงดีจริง หนูก็อาจจะได้เล่นละครเพลง อย่างพี่พินต้าในเรื่องสี่แผ่นดิน “

“แต่หนูก็ต้องยอมรับอย่างหนึ่งว่า หนูจะต้องหมดเวลาส่วนตัวไปส่วนหนึ่ง รวมถึงความเป็นส่วนตัวด้วย เพราะมีคนรู้จักหนูมากขึ้น"

"หนูจะต้องทำตามตารางที่บริษัทกำหนดให้ หนูต้องฝึกร้อง เล่น เต้นระบำตลอด มีงานที่ให้หนูทำ ต้องไปที่โน่นที่นี่ เวลานั้นเวลานี้ ต้องใส่ชุดแบบนี้ ต้องพูดแบบนี้"

ส้มโอถามว่า “แล้วมันดีหรือเปล่าคะ”

แม่ยิ้มแล้วตอบว่า “ดีลูก แต่ทุกสิ่งทุกอย่าง มี 2 ด้านเสมอ หนูจะได้สิ่งใดสิ่งหนึ่งมา ก็จะต้องมีข้อแลกเปลี่ยน หนูไม่สามารถได้อย่างเดียว”

ส้มโอสงสัย บอกแม่ว่า “หนูไม่เข้าใจค่ะ”

“ก็เหมือนกับ ถ้าส้มโอไม่อ่านหนังสือ ส้มโอก็จะทำข้อสอบไม่ได้ หนูก็ต้องหยุดเล่นมาอ่านหนังสือ หรือ ถ้าหนูไม่สบาย หนูก็ต้องกินยา นอนพัก ถึงจะหาย ถ้าหนูไปประกวดเดอะสตาร์ หนูต้องหยุดเรียน ไปเข้าฝึกร้องเพลงเกือบ 6 เดือน ไม่ชอบก็ออกจากบ้านไม่ได้ เพราะหนูต้องทำตามเงื่อนไขของการประกวด และคนทั้งประเทศดูหนูกันอยู่“ แม่อธิบาย

“แต่ว่าดังนะคะ เข้ารอบ 8 คน ก็ดังแล้ว แม่ไม่อยากมีลูกเป็นคนดังหรือคะ” ส้มโอถาม

แม่ยิ้มแล้วตอบว่า“แม่อยากมีลูกเป็นเด็กธรรมดาที่มีความสุข ได้ทำสิ่งที่ตัวเองชอบมากกว่า”

“หนูและทุกๆ คนเป็นดาวในตัวเองอยู่แล้ว ไม่ต้องให้ใครมาบอกว่าหนูเป็นดาว แค่หนูเป็นตัวของหนูเอง หนูก็เป็นดาวแล้ว”

"ถึงหนูไม่เป็นเดอะสตาร์ ไม่เข้าไปประกวดรายการนี้หรือรายการอื่นๆ ก็ยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างรอหนูไปเจอ หนูอาจจะพบว่า หนูชอบมากกว่าก็ได้"

ส้มโอหยุดคิดแล้วบอกแม่ว่า“หนูเป็นเดอะสตาร์ในฝันแล้ว ในชีวิตจริงหนูเป็นเด็กธรรมดาดีกว่า เป็นเด็กๆแบบหนู ถ้าได้เป็นเดอะสตาร์จริงๆ ขึ้นมา หนูคงไม่ได้ไปเล่นกับพี่หลิว กับหล้า กับวงกลม ชะเอม แล้วก็แป้ง”

แม่ลูบหัวส้มโอแล้วบอกว่า“ตอนนี้หนูเป็นเด็กแบบหนูไปก่อน วันหนึ่งถ้าหนูชอบร้องเพลง หนูร้องเพลงดี อยากเป็นนักร้อง หนูจะเปลี่ยนใจประกวดก็ได้”

ส้มโอเงยหน้ายิ้มให้แม่ แล้วบอกว่า“ดีจังค่ะ แล้วหนูจะบอกแม่นะคะ ถ้าหนูอยากประกวด”

และถามแม่ต่อว่า“แล้วถ้าหนูอยากประกวดนางงาม อยากเป็นนางงามจักรวาลบ้างละคะ”

พ่อเดินเข้าพอดี ส้มโอวิ่งไปกอด พ่ออุ้มส้มโอนั่งตัก แล้วบอกว่า

ส้มโอสวยอยู่แล้วลูก หนูสวยที่สุดในแบบของหนู พ่อว่า หนูไม่ต้องไปประกวด ให้ใครบอกว่าหนูสวยหรอก เพราะคนที่สวยจริงๆ สวยมาจากข้างใน คือ คนที่จิตใจดี คิดดี ทำดี พูดดี และเป็นคนที่มีประโยชน์ต่อสังคม

ร่วมแสดงความคิดเห็น
จาก*
 
อีเมล
ความคิดเห็น*
 
มูลนิธิแพธทูเฮลท์ (path2health) อาคารร่วมประสงค์ ชั้น 3
37/1 ถนนเพชรบุรี 15 แขวงพญาไท เขตราชเทวี  กรุงเทพฯ 10400
โทรศัพท์: 02-653-7563-5 โทรสาร: 02-653-7566
ด้วยความสนับสนุนของ กองทุนโลกฯ (The Global Fund to Fight AIDS, Tuberculosis and malaria)
32551199