คู่มือวัยทีน : ก้าวที่สาม
แต่ก่อนตอนยังเป็นเด็ก ทำไมเสียงบ่นของพ่อ แม่ ถึงฟังแล้วไม่น่ารำคาญ น่าเบื่อ น่าหงุดหงิด เหมือนตอนนี้

 

          "บอกกี่ครั้งแล้วว่า ให้เก็บห้องให้เรียบร้อย รกแบบนี้จะหาของเจอได้ไงล่ะ !"

          "วันๆ เอาแต่นั่งอยู่หน้าทีวีกับโทรศัพท์ ทำไมไม่หยิบหนังสือหนังหามาอ่าน มิน่าถึงสอบไม่ได้คะแนนดี"

          "นี่ ทำไมถึงกลับบ้านค่ำนัก ไปเถลไถลที่ไหนมา"

          "เป็นนักเรียนนะ ไม่ใช่นักเลง แต่งตัวไปโรงเรียนให้เรียบร้อยหน่อย"

          "เมื่อไหร่จะจำสักที เรื่องที่สอนๆ ไปน่ะ พูดซ้ำซากหลายครั้งแล้ว"
 

         .....โอ้ย อยากจะบ้า  ทำไมคนเป็นพ่อเป็นแม่เนี่ยเขาถึงสรรหาเรื่องมาบ่นว่าเราได้ตลอดเวลานะ

         .....ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า พ่อแม่บ่นเพราะรัก เพราะห่วงใย... อะไรกัน จะห่วงกันทุกลมหายใจเข้า-ออกเลยหรือไง


          เชื่อเถอะว่า ที่พ่อแม่บ่นนั้น บ่นด้วยความรัก ความห่วงใย และ ....ปนความหงุดหงิดที่เห็นอะไรขัดหูขัดตาไงล่ะ...

         ทำไงได้
         พ่อ แม่ ต่างถือว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่ เป็นคนดูแลครอบครัว ฉะนั้น จึงต้องเป็นผู้คุมกฎ ระเบียบ วินัย ในบ้านที่พ่อแม่สร้างขึ้นมา และผู้ใหญ่ก็มักคิดแบบนี้เสมอแหละว่า
         "ถ้าไม่ดุ ไม่ว่า อีกหน่อยก็เคยตัว เสียนิสัย"

          เรื่องเล็กๆ ในความคิดของพวกเรา เช่น การทิ้งข้าวของเกลื่อนกลาด ชอบคุยโทรศัพท์กับเพื่อนมากกว่านั่งอ่านหนังสือเรียน อยากนอนตื่นสายๆ ไม่อยากลุกมาทำงานบ้าน ฯลฯ เรื่องเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องใหญ่ในสายตาของพ่อแม่

           และนี่เองคือ ความเห็นที่ขัดแย้งระหว่างเรากับ...พ่อแม่..นั่นเอง

         ที่สำคัญ
         ตอนนี้เราเริ่มรู้สึกว่า เราไม่ใช่เด็กแล้วนะ พ่อแม่ทำไมต้องมาคอยจ้ำจี้จ้ำไชอยู่เรื่อยๆ  รู้แล้วน่ะว่าต้องทำอะไรบ้าง..เพียงแต่ยังไม่มีอารมณ์ทำ..ก็เท่านั้นเอง

          แต่อย่าลืมสิว่า เรายังไม่ได้เป็นผู้ใหญ่เต็มตัว แม้จะเลยวัยเด็กที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้..มาแล้วก็ตาม

          เรายังต้องขอเงินพ่อแม่ไปโรงเรียน

          เรายังรู้สึกอบอุ่นใจเมื่อกลับมาบ้าน แล้วมีกับข้าวตั้งรออยู่

          แล้วยังมีเรื่องอีกมากมายที่เรา "ไม่ค่อยแน่ใจ" นักว่าจะทำไง ต้องให้พ่อ แม่ ช่วยตัดสินใจให้

          พ่อ แม่ อาจชอบมาวุ่นวายเรื่องส่วนตัว ก็เพราะความเป็นห่วง...กลัวว่าเราจะไปทำอะไรไม่ดีน่ะสิ (คิดดูนะว่า การได้ยินเสียงบ่นของพ่อแม่นั้น...น่าจะดีกว่าเพื่อนบางคนที่นานๆ จะเห็นหน้าพ่อ แม่ สักครั้งไหม)
 

วิธีที่จะช่วยลดเสียงบ่นของพวกผู้ใหญ่น่ะเหรอ

         อย่างแรกเลย...ก็คงต้องยอมรับว่า ทุกบ้านย่อมมีกฎ แล้วเราก็ต้องปฏิบัติตามในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับบ้าน เช่น การทำความสะอาด การช่วยงานบ้านตามหน้าที่ที่ได้รับ

          แต่ถ้าเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเราโดยตรง เช่น การแต่งตัว การใช้เวลากับเพื่อน(มากเกินไปในสายตาพ่อแม่ แต่สำหรับเรา...ยังไม่พอเลยอ้ะ)

          เห็นที เราต้องทำให้พวกพ่อแม่ไว้วางใจให้ได้ว่า ถึงจะคุยโทรศัพท์จนสายแทบไหม้ แต่ก็ไม่เปลืองเงินค่าโทรศัพท์แน่นอน และเราก็ยังตื่นไปโรงเรียนได้ตามปกติ ...คิดว่าไง...ทำได้ไหม

         หรือถ้าตื่นเช้าทุกวัน คงเป็นเรื่องลำบาก ลองคุยกับพ่อแม่สิว่า..ขอคุยกับเพื่อนทางโทรศัพท์จนถึงเช้าในวันที่รู้ว่ารุ่งขึ้นไม่ต้องไปโรงเรียน...จะได้ไหม

         ส่วนการแต่งตัว ถ้าเกี่ยวกับโรงเรียน ก็บอกพ่อแม่ว่า อยู่โรงเรียน ยังไงก็ต้องแต่งเรียบร้อย..ไม่งั้นโดนครูฝ่ายปกครอง...เล่นงานแน่... แต่ก่อนเข้าเรียนกับตอนออกจากโรงเรียน...มันก็อาจจะไม่เรียบร้อยบ้าง..นิดหน่อยเองน่าแม่..อย่าห่วงเลย ...

        แต่ถ้าเป็นแฟชั่นวันหยุด...ลองขอร้องกับพ่อแม่ว่า...ถ้าแต่งตามใจพ่อแม่ ถูกเพื่อนโห่แน่เลย...ขอให้ลูก "อินเทรนด์" เถอะ ไม่ได้ไปทำผิดคิดร้ายกับใครสักหน่อย...ใช่ไหมพ่อ

          เรื่องทั้งหมดที่พูดมานี้ ว่าไปแล้วมีเคล็ดลับง่ายๆ อยู่ที่

          ต้องทำให้พ่อแม่ไว้ใจ เชื่อใจ....เขาถึงจะได้ไม่บ่นเรา...

           วัยวุ่น เอ๊ย วัยรุ่นอย่างพวกเราก็ลองทบทวนตัวเองกันดีไหมว่า...เราทำได้จริงหรือเปล่า....ที่ให้พ่อแม่ไว้ใจเราน่ะ เขาจะได้เชื่อซะทีว่าเรา...โตแล้ว..จริงๆ นะ...
ความคิดเห็น
หน้าที่
ความคิดเห็นที่ 156
คือแบบเข้าใจนะเว้ยว่าบ่นทำไม แต่พ่อแม่ไม่เคยทำอะไรที่มีความเป็นอยู่ที่ดีแบบคนอื่นเลย
พ่อก็ทำแต่เพื่อตัวเอง เคยคิดถึงลูกบ้างไม ปากบอกว่าทำเพื่อลูกแต่ทุกอย่างมันคือความสุขชองตัวเองทั้งนั้น
เบื่อนะบางที ก็คิดว่าทำไมเราไม่เกิดมามีชีวิตที่ดีหมือนคนอื่น ไม่เข้าใจจ
แล้วจะบ่นอะไรนักหนา น้องนี่ก้กวนมาก
นาย.สัญญา วงศ์ลำ 4/7 เลขที่ 22
(14 กันยายน 2559  เวลา 16:37:52)
ความคิดเห็นที่ 155
มียาสอด ยาขับเลือด ยาทำแท้ง ที่เหลือจากการใช้จริง
และเด็กหลุดไปแล้ว ต้องการขายต่อให้กับคนที่ต้องการใช้จริงๆ
และยาเป็นยาที่เอาออกมาจาก รพ. เป็นยาจริง
ยินดีให้คำแนะนำให้กับคนที่เดือดร้อน แอดเลย ID :: care7206
care
(15 มิถุนายน 2559  เวลา 14:34:25)
ความคิดเห็นที่ 154
D
ดี
(19 พฤษภาคม 2559  เวลา 03:00:52)
ความคิดเห็นที่ 153
คือแบบเข้าใจนะเว้ยว่าบ่นทำไม แต่พ่อแม่ไม่เคยทำอะไรที่มีความเป็นอยู่ที่ดีแบบคนอื่นเลย
พ่อก็ทำแต่เพื่อตัวเอง เคยคิดถึงลูกบ้างไม ปากบอกว่าทำเพื่อลูกแต่ทุกอย่างมันคือความสุขชองตัวเองทั้งนั้น
เบื่อนะบางที ก็คิดว่าทำไมเราไม่เกิดมามีชีวิตที่ดีหมือนคนอื่น ไม่เข้าใจจ
แล้วจะบ่นอะไรนักหนา น้องนี่ก้กวนมาก อะไรก้เขเาข้างแต่น้อง!!
ชีวิตนี้จะมีอะไรที่ดีเหมืินคนอื่นบ้างมั้ย? พูดเลยเกิดมาเกมือนมีปมด้อย
ปมด้อยของโลก
(8 ตุลาคม 2558  เวลา 18:13:12)
ความคิดเห็นที่ 152
เข้ามาอ่านความเห็นของเด็กๆในนี้ เพราะอีกไม่นานลูกๆก็จะโตเข้าสู่วัยรุ่นและเค้าก็จะมีความคิดเป็นของตนเอง ก็จะพยามยามไม่บ่นว่าเขาหรอกเพราะรู้ดีว่าเสียงบ่นด่านี่มันน่ารำคาญ ฝุดๆๆ เลี้ยงลูกด้วยความเข้าใจกันเถอะ พ่อแม่ทั้งหลาย.......

เตรียมตัวเป็นแม่ที่ดี
(18 มีนาคม 2558  เวลา 21:46:58)
ความคิดเห็นที่ 151
ปล.ขอบคุณพ่อนะที่ทำให้คิดได้ ว่าอนาคตจะไม่มีลูก กลัวขาดสติเหมือนพ่อ แล้วลูกอยากฆ่าตัวตาย กลัวลูกเบื่อ กลัวลูกเสียใจ แบบที่พ่อทำกับผมตอนนี้ไง !!!!!
เครียดว่ะ
(10 มีนาคม 2558  เวลา 11:55:09)
ความคิดเห็นที่ 150
ไปถามพ่อว่า สมัครคณะนี้ดีมั้ย !? คือขาดความมั่นใจ แค่อยากให้่วยตัดสินใจ คำตอบที่ได้กลับมาน่ะหรอ . . . เฮอะ อยากเรียนอะไรก็เรื่องของลูก ต้องมาถามพ่อด้วยหรอ อะไรที่อยากให้เรียนก็สอบไม่ได้นิ (ก็แล้วไงอะ ไอที่พ่ออยากให้เรียนมันมีแต่หมอ มีแต่นายร้อยง่ายตายแหละ อยากได้ก็สอบเองดิ อยากให้สอบนั่นสอบนี่ ที่ทำก็แค่จ่ายค่าเรียนให้ ไม่เคยจะใส่ใจ) เคยถามมั้ยว่าต้องการอะไรจากพ่อบ้าง สิ่งที่ให้มามันยังไม่พอ สิ่งที่อยากได้มันไม่ใ่แค่เงินทองป่าววะ เอาใจใส่กุหน่อย ฟังเสียงกุบ้าง ถ้าวางกรอบแค่ให้กุสอบหมอกับนายร้อยที่กุสอบไม่ได้อะนะ ให้กุไปตายเถอะ เอาปืนมายิงแล้วไปหาคนอื่นที่มันเก่งมาตั้งแต่เกิดอะมาเลี้ยง คือกุก็พยายามเป็นเด็กดี กุเรียนไม่เก่ง แต่กุไม่ได้เกเร ไม่สูบบุหรี่ ไม่หนีเที่ยว วันๆก็ได้แต่เรียนพิเศษ ถึงมันจะไม่เข้าหัว กุก็ทำให้เมิงสบายใจป่าววะ คำตอบที่ได้น่ะหรอ เป็นได้แค่คนดีก็ไปบวซ หรอ ? หรอครับ คือกุแม่งไม่มีอะไรดีเลยใซ่ปะ กุไม่เคยเถียงไม่เคยอะไร ใซ้เงินก็ไม่เปลืองเท่าไหร่ ดีกว่าลูกซาวบ้านตั้งเป็นไหนๆ จะมีก็แต่ตอนนี้ที่มาระบายอารมณ์ ไม่ไหวแล้วโว้ยยย อ่ออ สุดท้าย เพิ่งโดนด่าว่าอกตัญญูมาด้วย เพราะอะไรน่ะหรอ เพราะกุสอบหมอสอบนายร้อยไม่ได้ไง เพราะกุไม่ได้ทำให้พวกคุณเมิงเกิดความภาคภูมิใจ มีหน้ามีตาเหมือนโลกในฝันของพวกคุณ พูดตรงๆนะ ซาติหน้าอะ ถ้าไม่พร้อม อย่ามีลูกเลย ลำบากลูกว่ะ เหนื่อย ตอนนี้ถ้าให้ตายก็พร้อมแล้วพูดเลย ตอนเกิดกุก็ไม่ได้เลือกมา คุณพ่อครับ คุณเมิงอะเอากุออกมาเองนะ แต่ขอโทษนะที่เป็นหมอให้ไม่ได้
เครียดว่ะ
(10 มีนาคม 2558  เวลา 11:48:56)
ความคิดเห็นที่ 149
เบื่อ
กัญณิการ์
(21 กุมภาพันธ์ 2558  เวลา 19:58:23)
ความคิดเห็นที่ 148
ขอระบายสักนิดนึงน่ะ
ก้อรุยุว่าพ่อแม่รักเรามากท่านจึงบ่นเพื่อเตือนสติเราอต่บางครั้งมันไม่ได้บ่นอย่างเดียวล่ะสิเราก้อรุสึกว่าบางครั้งท่านใส่อารมเข้าไปด้วยไอ้เราน่ะก้อโตโตกันแล้วน่ะเราก้อรุยุว่าไรผิดไรถูกไรควรไรไม่ควรบางครั้งท่านน่าจะให้เราเจอกับโลกแห่งความเปนจิงบ้างไม่ใช่จะไปนั่นก้อไม่ได้ต้องกับบ้านให้ตงเวลา พอเวลาอาบน้ำน่ะก้อบ่นว่า เมื่อไรจะอาบน้ำ อย่าให้ต้องหลายครั้งสิ  อยากจะบอกว่าแล้วใครขอให้แม่บอกแต่ก้อไม่อยากพูดกลัวผิดใจกับแม่ อยากจะบอกว่าพอท่านยิ่งบอกมันก้อยิ่งไม่อยากทำ ก้อน่าจะบอกดีดีก้อได้ ทำไมต้องบ่นด้วยว่ะ พอเราทำผิดจิงจิงก้อค่อยตักเตือนแค่เนี่ยทำไม่ได้เหรอ
___??_
(30 ธันวาคม 2557  เวลา 13:20:54)
ความคิดเห็นที่ 147
ทำใจเถอะ..อายุ35 เเล้ว ก้อไม่วายโดนบ่น...เพราะลูกยังไงก้อเป็นเด็กในสายตาพ่อเเใเสมอ
ลูกคนนึง
(15 ธันวาคม 2557  เวลา 20:15:37)
ความคิดเห็นที่ 146
ขอระบายเหมือนกันค่ะ หนูรัก พ่อ รักแม่มาก แต่ทำไม รู็สึก เหมือนโดนบังคับตลอด ห้ามไปนู่นไปนี้ ห้ามใส่ นู๋น ห้ามใส่นี้ ปล่อยผมยาว ก็ว่า  บางทีก็ให้อ่านหนังสือตลอด ทั้งที่เปนวันหยุดแท้ๆ อยากมีความสุขบ้าง อยากไป เที่ยวกับเพื่อนบาง เพื่อนเขาไปเที่ยวกัน ให้ เพื่อนมาบ้านก็ไม่ได้ ห้ามออกนอกบ้านถ้าไม่ได้ไปเรียน เวลาที่ไม่ชอบกินไร ก็โดนบังคับกิน เหมือนเราไม่มีการตัดสินใจในตัวเองเลย เสื้อผ้าอยากเลือกเอง ก็ไม่ได้ ทำไมกัน..
ไม่เข้าใจทำไมกัน
(10 ธันวาคม 2557  เวลา 11:33:49)
ความคิดเห็นที่ 145
เราเปนลูกคนเล็กแล้วพี่เราก็นิสัยแย่มากๆแต่กลับโดนแม่ตามใจเพราะแม่อ้างว่าไปปรึกษากับหมอมาแล้วว่าทำไมถึงได้เปนแบบนี้และหมอก้อดันบอกให้แม่ตามใจส่ะด้วยซึ่งเราว่าจริงๆแล้วหมอเค้าไม่ได้หมายถึงให้ตามใจอย่างให้เงินวันละ500หรอก และที่แม่ให้ไปเพราะตัดความรำคาญมากกว่า และเวลาอยู่บ้านเราก้ออยู่กับยายเพราะแม่ไม่ค่อยกลับบ้านและยายเราก้อเปนคนขี้บ่นมากๆๆๆไม่สิด่าเลยมากกว่าด่าหนักๆถึงขั้นทุบตีเราเพราะสาเหตุอะไรน่ะหรอก้อแค่ไม่ทำการบ้านเท่านั้นเอง และเค้าก้อทำอย่างนั้นกับเราตลอดและเราก้อไม่อยากจะเถียงเราก้อเงียบ หรือไม่ก้อเข้าห้องแล้วก้อร้องไห้ เราไม่เคยรับรู้เลยว่าที่เค้าด่าว่าเราเพราะความรักไม่เคยได้รับเลย ความรักที่ว่านั้นหน่ะ
ตัวคนเดียว
(6 ธันวาคม 2557  เวลา 15:59:02)
ความคิดเห็นที่ 144
ปัญหานี้ใครๆ ก็เคยเจอเหมือนกันเนอะ บางครั้งมันน่าสงสัยว่าทำไมถึงบ่นได้ขนาดนั้น หายใจทางไหน ตลอกดี แต่ก็เครียดมากเมื่อเจอกับสถานการณ์นี้ พ่อเเม่รักเราจึงบ่นว่า ดุด่า อันนี้เข้าใจค่ะ มันเป็ฯเรื่องธรรมชาติของคนเป็นพ่อเเม่ แต่ก็อยากบอก(ไม่รู้บาปรึเปล่า)ว่า เพลาๆลงบ้างก็ดี เว้นพื้นที่ไว้ให้ลูกได้หายใจบ้าง ไม่มีใครเกิดมาเพอร์เฟ็ค และไม่ใช่ว่าคนทุกคนจะเพียบพร้อมหาที่ติไม่ได้ ถ้าพ่อเเม่ยอมรับที่ลูกเป็นได้เด็กคงอยู่สบายขึ้น ส่วนถ้าคิดว่าปล่อยมากหย่อนไปจะเสียนิสัย ลองหาทางที่ดีกว่าการบ่นเหมือนกรอเทปซ้ำได้มั้ย? อย่างกำหนดวันทำความสะอาด หรือเเบ่งหน้าที่กันไปเลย ไม่ทำค่อยมาว่ากันต่อ คิดว่าพ่อเเม่ก็น่าจะรู้จักลูกของตัวเองดี บางคนเเรงมาอาจจะเเรงกลับก็ได้นะ ฝากพ่อเเม่ลองคิดดู
Alone
(4 ธันวาคม 2557  เวลา 17:29:02)
ความคิดเห็นที่ 143
เมื่อตอนเด็กหนูมีความสุขนะแต่พอโตมาน้องเกิดก็น่าเบื่อบางครั้งน้องดื้อหนูก็บ่นน้องว่าน้องแม่ก็ว่าเรา เราก็น้อยใจเป็นเหมือนกันนะค่ะ บางครั้งแม่ก็ชอบว่าเราว่าเป้นเพราะเราหมดที่ทำให้น้องดื้อไม่ฟังแต่หนูก็ปรับตัวนะจนบางครั้งรู้สึกว่าแม่ลำเอียงรักน้องมากกว่า บางครั้งเถียงแม่ก็ิรู้ว่าไม่ดีค่ะแต่แม่ไม่ฟังเหตุผลเลย เลยคิดว่าเป็นเพราะเราผิดหมดทุกอย่าง เราก็รู้นะว่าแม่ก็รักเราแต่บ่งครั้งมันก็เสียใจเหมือนกันค่ะในการกระทำของเราเพราะบางครั้งแม่ก็ไม่เข้าใจเราเลย
เรา
(6 พฤศจิกายน 2557  เวลา 16:46:28)
ความคิดเห็นที่ 142
ถึงแม้พ่อแม่จะด่าว่าอย่างไร เราก็ยังรักพ่อแม่มาก คงโกรธจากกรรมเก่า สักวันนึงต้องชดใช้หมด และน้อมรับทุกคำที่พ่อแม่พูดออกมา สุดท้ายนี้ผมไม่ได้บอกว่าใครผิดใครถูกใครผิด แล้วแต่วิจารณญาณของแต่ละคนครับ....อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
คนที่ไม่ได้ดั่งใจ
(28 ตุลาคม 2557  เวลา 17:31:09)
ความคิดเห็นที่ 141
ก้อยขอโทดนะคร่ ก้อยไม่ได้ว่า ก้อยรู้สึกบาปมากคร่ที่พูดไปแบบนั้น แต่ก้อยากให้คุนพ่อคุนแม่รู้นะคร่ว่าก้อยผิดไปแล้ว ก้อยต้องไม่ตายดีแน่เลย ขอโทดจิงๆๆคร่ (ฝากด้วยนะคร่ ช่วยให้โอกาสกับเด้ก อย่ากดดันเด้กมากเกินไป มันจะทำให้เด้ก เบื่อ และไม่มีสมาทิ บางครั้งเด้กก้เก้บอารมไม่ได้ ขอบคุงคร่และก่ขอโทดด้วยนะคร่คุนแม่ของก้อย)
#รักแม่ตลอตเวลา
ตายได้ก้ดี
(16 ตุลาคม 2557  เวลา 18:09:23)
ความคิดเห็นที่ 140
ใช่ที่พ่อแม่บ่นเพื่อสอน และห่วงใย แต่เบาๆๆบางก้ดีนะ แบบว่าแม่บ่นไรเรื่อยเปื่อยไม่รู้ คือสั่งอ่ะทำ แต่ไม่สั่งก้อยจะไม่ทำเลย แล้วพ่อแม่ไม่เคยสั่งก้อยสักครั้ง แต่พอกลับถึงบ้านก้จะบ่นนู้นนี้นั้น พอจะทำแล้วบอกไม่ต้อง ปิดเทอมก้อยากไปเที่ยว แบบว่าให้พ่อแม่พาไป แต่......... พ่อแม่จะบอกว่าไม่ไปไม่มีเงิน  ทั้งๆๆที่เงินอ่ะมี แล้วเกรด ตอนสอบ ได้เกรด4 แต่ก้อยก้ไม่เคยได้อะไร ก้อยก่อขอนะ แต่ก้คำเดิมคร่ ไม่มีเงิน แล้วเขาจะบ่นว่า ที่แม่ทำงานอ่ะ เพื่อนลูก ที่ต้องเหนื่อยอย่างนี้ก้เอาเงินมาให้ลูกใช้ แต่ก้อยไม่เคยได้ใช้สักครั้ง อีกหลายอย่างมากมาย แค่อยากให้พ่อแม่ เบาๆๆลงบ้าง จะบ่นทุกวันมันก้ไม่ใช้ ก้ถ้าใครอ่านจบนะคร่ สำหรับผู้ใหญ่ ก้อยก้แค่อยากบอกว่าเด็กไวรุ่นอย่างก้อย มันจะเก็บอารมตอนที่พ่อ แม่บ่นไว้ ถ้าสะสมนานๆๆมันก้จะเหนือย อยากตาย ควรจะพาลูกไปพักผ่อนหย่อนใจบาง และควมมีเวลาให้ลูกบาง ไม่ใช้ให้ทำงาน ยู่แต่บ้าน ควรเปิดโอกาสให้ลูกของคุณทำอะไรก็ได้ที่อยากทำอะคร่ ก้อยก้ขอแค่นี้ มีไรติได้คร่
#ก้อย นามสมมุติ
ตายได้ก้ดี
(16 ตุลาคม 2557  เวลา 18:03:42)
ความคิดเห็นที่ 139
เรางี้โคตรเบื่อเลย เวลาโมโหหรือโกรธก็ไม่ยอมพูด ชอบทำเสียงดังตึงตังใส่ ปิดประตูกระแทกแบบจงใจอย่างเห็นได้ชัด คือตอนนั้นทั้งบ้านคือแบบ เออ แม่เป็นไรวัะ ? พอหลังจากที่เสียงกระแทกเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ พ้่อ เรา น้อง แยกกันเลย คือแบบแยกเข้าห้องของใครของมัน แล้วก็จะไม่ออกไปเจิอหน้าแม่อีก คือแบบแม่เราเป็นแบบนี้บ่อยมาก จนบางทีพ่อเราอยากเลิกด้วยซ้ำ 555 เราก็ปล่อยให้แม่อาละวาดกับข้าวของไป เราไม่สนใจ เพราะแม่ไม่ยอมพูดเองว่าเราทำผิดอะไร
ชีวิตนี้มีแม่แบบนี้แหละ....
(14 ตุลาคม 2557  เวลา 20:57:02)
ความคิดเห็นที่ 138
ตอนเด็กๆผมโดนพ่อเเม่บ่นเเล้วรู้สึกลำคาญเเต่ตอนโตมา ก็โดนบ่นเหมือนเดิมครับเเต่ด้วยความลำคาญของเราเราก็ทะเราะกับพ่อเเม่ เท่านั้นเเหละ   ปมจึงได้รู้ความจริงว่าที่เข้าบ่นเราที่เข้าด่าเรา เขาเป็นห่วงเรา เขาอยากให้เราทำอะไรเองเป็น เขาได้พูดออกมาอย่างนี้จริงๆเเละคาบนำ้ตา ตั้งเเค่นั้นมาผมอยากจะอยู่กับพ่อเเม่มาตลอดเลยครับ
คนที่เข้าใจพ่อเเม่
(13 ตุลาคม 2557  เวลา 22:56:32)
ความคิดเห็นที่ 137
แม่มีลูก 3 คน เป็นพี่ชาย 1 น้องชาย 1 ส่วนเราเป็น ผู้หญิง 1 คน ถูกส่งให้มาอยู่กับยายตั้งแต่เล็ก ด้วยความที่เราอยู่กับยายมาตั้งแต่เด็กเรามักจะเชื่อยาย พอเราอยู่ ป.2 แม่ก้กลับมาหาเรา พาพี่มาด้วยอยู่ ป.3 จนตอนนี้ อยู่ ม.2 พี่อยู่ ม.4 น้องอยู่ อนุบาล 3  เราเป็นคนที่ได้ของมากที่สุดใน 3 คนนั้นก็จิง ของแต่ละอย่างที่เราได้มานั้น เราก็ใช้เกรดเฉลี่ยแรกทุกครั้ง 3/09/57 เราโดนด่าเนื่องจาก  รร เราหยุด 9 วันน่ะ เราเลยไม่ได้ไป รร ตื่นสาย ไม่ลุกไปตากผ้าอันนี้แม่ด่า ส่วนยายมักจะด่าเรื่องบ้านไม่สะอาด วันนี้เราตื่นประมาน 9 โมง เลยรุกไปล้างหหน้า แปรงฟัน กินข้าวเสด ก็ล้างจาน  พอล้างจานเสดเราต้องมาเก็บบ้าน แต่น้องเรามันดิ้อเราก้เลยต้องตี พอมันร้องเสียงดังแม่เราก็ตื่นมาด้วยความโมโห แล้วไล่เราออกจากบ้าน ในบางครั้งเราก็อยากจะให้แม่เข้าใจเรา  พอเราเชื่อยาย เรากลับโดนแม่ด่า พอเราเชื่อแม่เรากลับโดนยายด่า เราหมดหนทางไม่รุ้เราจะไปทางไหน เจอแต่ทางตันๆ ทำไรก็โนด่า ไม่ได้ดั่งใจใครๆเราก็โดนด่า ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าเราจะทำยังไง เราอยากหนีออกจากบ้านเราก็ไม่มีที่ไป เราก็คงต้องยอมโดนด่าไปล่ะเนอะ เราเป็นผู้หญิงคนเดียว บางครั้งเราก็โดนด่าว่าเราได้อขงเยอะที่สุด แต่สิ่งที่เราได้มาคือ ของมือ 2 ทั้งนั้น เราไม่เคยได้ของมือ 1 สักอย่างเลย  เราอยากให้แม่เข้าใจนะ ว่าถ้าเรามีที่ไปเราจะไปเราจะหางานทำให้ได้แล้วเดี๋ยวเราจะใช้หนี้ทั้งหมด เราจะทยอยใช้ให้ เราขอเวลาหน่อยแล้วกัน
Beam
(3 กันยายน 2557  เวลา 10:57:35)
ความคิดเห็นที่ 136
คืออยู่กับตา ยายและก้อน้องสาว อยู่ป.4 คือตัวเองอยู่ ม.3 ตาและยายคอยปิดกั้นตลอด ไปทำงานที่โรงเรียนก็ยังขอไปยากโดนด่าแล้วด่าอีกจนมันอดร้องไห้ไม่ไหว ชอบเอาไปเปรียบกับคนอื่นที่เค้าไม่ได้การไม่ได้งานเลยวันๆก็เอาแต่อยู่ในห้องไม่ทำอะไร ยังบอกว่าเค้าดีแล้วที่อยู่บ้านไม่ไปไหน ไปไหนาไหนก็คอยขัดตลอด มีแฟนก็โดนบ่นอย่างโน่นอย่างนี้ คอยเชื่อคำพูดของคนอื่นมากกว่าหลานของตัวเอง จะอธิบายให้ฟังแล้วยังมาชี้หน้าด่าว่าอย่ามาเถียง จนบางครั้งก็อยากไปอยู่กลับพ่อกับแม่มาก แต่ก็จะคอยโดนแม่พูดกลับคืนมาว่า ไม่มีใครรักหนูเท่าตากะยายเกลียดหนูหรอกนะ จะเกลียดแค่ไหนก็ยังรักเหมือนเดิมรักมากด้วย ถึงบอกถึงสอน แต่ก็เข้าใจอยู่ที่ตากะยายบอกมาสอนมา แต่อยากให้เข้าใจความรู้สึกของตัวเองบ้างว่าต้องการแบบไหน ปิดกั้นเกินไปหรือป่าว บางทีก็ไม่ไหวนะ มันอึดอัด กดดันตัวเองเกินไป ทำไรก็ไมสะดวกไม่มีความสุขเลย พยามจะฟังเฉยๆ พยามที่จะทำอันที่ตัวองทำแล้วไม่จะไม่โดนด่าแต่ทำไปก็เท่านั้นโดนด่าเหมือนเดิม ไม่มีอะไรดีขึ้นมาเลย ก็ไม่รู้จะทำไปทำไม ทำไปก็โดนด่าไม่ทำก็โดนด่า ไม่เข้าใจว่าทำไมชอบเอาสมัยนี้กับสมัยนั้นไปเปรียบเที่ยบใส่กัน โลกมันไปถึงไหนแล้วทำไมไม่เเข้าใจบ้างอยากให้เข้าใจมากกว่านี้
ปิดกั้นเกินไป...
(23 สิงหาคม 2557  เวลา 17:42:01)
ความคิดเห็นที่ 135
เราอ่ะโดนบนมาตลอดเลยตั้งเเต่น้องเกิดเราทำอะไรเราก็ผิดหมดทั้งที่เมื่อก่อนเรามีเเต่คนรักอยากได้อะไรก็ได้เเต่ตอนนี้มันกลับกันอ่ะน้องเราได้ทุกอย่างที่เราไม่ได้เราอยากได้อะไรเราขออะไรต้องเเลกกับการลดค่าขนมลงทุกครั้งจนทุกวันนี้เราสามารถรูสึกได้เลยว่าเราเก็บกดอ่ะทุกครั้งเวลาเรากลับบ้านก็ต้องโดนบนโดยไม่มีเหตุผลตลอดและเรารู้สึกว่าเราไม่มีใครพูดกับเราเลยเวลาอยู่บ้านถ้าพุดก็มีเเค่ใช้ให้ทำนู้นทำนี่เเค่นั้นพอเรามีความฝันมีเเรงบันดาลใจที่ทำให้เราอยากเป้นอาชีพนี้เราตั้งใจมากเเล้วเราก็บอกพ่อกับเเม่เเต่ทั้งสองคนกลับเยาะเย้ยเราไม่ใช่เเค่ครั้งเดียวเเต่หลายครั้งมันทำให้รู้สกว่าเราด้อยกว่าทุกคนที่เราเห็น
เด็กคนหนึ่งที่อยากให้สนใจ
(26 กรกฎาคม 2557  เวลา 19:04:03)
ความคิดเห็นที่ 134
ผมเคยเป็นนะเวลาพ่อแม่บ่นก็แอบเบื่อแต่พอจะนอนก็แอบคิดว่าเราทำอะไรไปทำไปได้ไงที่จริงผมกลัวตกนรกนะแต่ไม่เท่าที่ทำพ่อแม่เสียใจถึงผมจะทำบาปเพียงใดขอให้พ่อแม่มีความสุขผมก็มีความสุขมากแล้ว
Sola
(22 กรกฎาคม 2557  เวลา 19:02:52)
ความคิดเห็นที่ 133
คือเมื่อเช้าตื่นสายเก้าโมงกว่าและอาบน้ำเสร็จแต่งตัวพ่อก้บ่นว่าทำไรก้ช้าไปหมดทั้งๆที่พ่อก้เพิ่งตื่นพ่อทำท่าจะไปส่งกิ้กก้อุส่ารีบเอาแป้งไปยืนทาหน้าบ้านพ่อก้เดินออกมาด่าว่าพอแล้วพอแล้วทาอะไรนักหนาเล่าแป้งบ้ารึป่าวทาแป้งยังมาด่าก้กิ้กยืนรอพ่อถอยรถอยู่แค่ต้องการจะเอาชนะรึป่าวพ่อถึงรรอาจารให้มาเซ็นยืนยันว่ามาจากบ้านตื่นสายจริงพ่อก้ทำว่ามันเป็นเรื่องใหญ่โตกลับมาบ้านรู้หน้าที่ทุกอย่างแค่อยากวางกระเป๋านั่งตากลมเย็นจับโทรสับบ้างก็ได้อยู่รรก็เหนื่อยน่ะต้องเดินเรียนอาจารก้จ้ำจี้จ้ำไชตลอดเวลากลับมาบ้านขอนอนพักสายตาพักขาซัก5นาทีเล่นโทรสับสักแปปก้ไม่ได้ดันมาบ่นใส่หูว่าไปล้างจานแลเล่นแต่โทรสับทั้งวันต้องวางแล้วไปล้างจานพ่อคนมาบอกเองว่าล้างเสร็จแล้วมาเฝ้าร้านพ่อจะทำกับข้าวพอกิ้กล้างเส้ดกิ้กก้บอกพ่อว่าเส้ดแล้วจะทำกับข้าวมั้ยพ่อกลับทำหน้าไม่พอใจแล้วพูดว่าเอๆเดี๋ยวค่อยทำต้ะอุ่นแกงยังอ้ะไปอุ่นต้ะกิ้กก้อุ่นทำตามหน้าที่ทุกวันพอเส้ดงานกิ้กก้มานั่งตากพัดลมเล่นโทรสับได้ครึ่งชั่วโมงกว่าพ่อก้ด่าอีกว่าอยู่แต่ในห้องทั้งวันตายพอดี มาเฝ้าร้านกิ้กก้ต้องไปนั่งเฝ้าร้านได้สามทุ่มพ่อก้ปิดรัานกิ้กก้ทำท่าจะไปอาบน้ำพอเข้าห้องน้ำพ่อกลับมาพูดว่าอยู่ตั้งนานทำไมไม่อาบพอเข้าห้องมาแต่งตัวแมวดันไปทำเตารีดพลัดแตกอีกกิ้กก้บอกพ่อว่าเตารีดพังแล้วน้ะแมวมันขึ้นไปเหยียบแล้วกระโดดขึ้นตู้พ่อกลับมาบอกว่าแล้วทำใมไม่เอาเตารีดใว้ข้างล่างพ่อก้ซัดเตารีดที่แตกซัดแล้วซัดอีกแล้วก้เตะแมวพ่อก้หันมาด่ากิ้กอีกว่าใส่ไปต้ะใส่ๆยับๆไปรรนั่นแหละไม่ยอมรักษาของพ่อเดินไปเอาเตารีดอันเก่ายังใช้ได้อยู่พ่อบอกรีดตอนนนี้แหละไม่ต้องรีดตอนเช้าอยู่เดี๋ยวไปรรสายกิ้กก้รีดพอรีดเส้ดพ่อก้บอกว่ารีดของพ่อกัน5ตัวเอง คือเมื่อกี้กิ้กรีดเสื้อพละตัวเดียวพ่อมักง่ายมากเลยพูดแบบหน้าด้านๆว่าไฟร้อนๆเอาของพ่อรีดกันห้าตัวเองแปปเดียว ทั้งๆที่เมื่อกี้ด่ากิ้กอยู่ พอรีดเสร็จพ่อไปนั่งเล่นคอม พ่อก้ถามว่าขยายตัวอักษรยังไงกิ้กบอกทำไม่เป้นพ่อบอกแล้วทีพี่ไก่ทำเป้นกิ้กบอกแล้วไม่ใช่พี่ไก่เล่าพ่อบอกเดี๋ยวค่อยให้พี่ไก่ทำกิ้กก้เงียบพ่อก้มาพูดว่าเหมือนไม่อยากคุยกับพ่อเลยแล้วทุกอย่างที่กิ้กทำนิกิ้กผิดหมดเลยหลอกิ้กผิดทุกอย่างเลยใช่มั้ยหรือพ่อแค่อยากจะได้ความพอใจลูกมีอยู่สองมือจะทำให้พ่อภูมิใจไปส้ะทุกอย่างมันไม่ได้หลอกน่ะนิขนาดกิ้กรีดผ้าเส้ดกิ้กมานอนพ่อเข้ามานอนแล้วพ่อก้บ่นอีกวาตั้งนาริกาปุกเลยกิ้กก้บอกว่าโอเคตั้งอยู่พ่อก้บอกอีกว่าตั้งเลยน่ะเดี๋ยวตื่นสายอีกกิ้กก้บอกตั้งอยู่พ่อก้บอกอีกตั้งเลยตั้งเลยกิ้กก้บอกตั้งอยู่ๆ คือไม่เข้าวจว่าพูดซ้ำทำไมเหนือยน้ะเว้ยทั้งวันแล้วว้ะ คือที่พ่อบ่นมานิกิ้กไม่ได้โต้สักครั้งเลยน่ะเดี๋ยวนี้กิ้กจะเงียบมากเวลาพ่อบ่นกิ้กจะไม่พูดอะไรแล้วทำความเข้าใจกับตัวเองว่าพ่อแค่ภาระมากแกคงเหนื่อยแล้วมาลงภาระใว้ที่เรากิ้กทำความเข้าใจกับตัวเองเสมอพ่อเคยรู้บ้างมั้ยว่าลูกเคียดมากน่ะ ลูกเหนื่อยที่ไปรรโดนครูบ่นครูด่าับบ้านมาก้โดนพ่อด่าทังเช้าทั้งเย้นก่อนนอนแล้วทุกวันด้วย เหนื่อยน่ะรู้วาคนส่งเราเรียนอ้ะมันเหนือยกว่าแล้วทุกคนก้ต่างมีภาระกันทั้งนั้น คิดบ้างน่ะว่าปันหาทีลุกต้องแก้ไขก้มากเพียงพอแล้วพ่ออย่าเอาความไม่พอใจของพ่อมาให้ลุกอีกเลย ลุกทำให้พ่อพอใจไม่ได้ทุกอย่างหลอกน่ะพ่อช่วยคิดหน่อยย Tt.
อืม
(17 กรกฎาคม 2557  เวลา 00:03:07)
ความคิดเห็นที่ 132
พ่อแม่ทุกคน(ส่วนมาก)ก็รักลูกแหละ
แต่ไอ้ตอนที่กำลังบ่่น ด่า ว่าอ่ะ จริงๆนะ เราว่าในใจท่านไมไ่ด้กำลังด่าเพราะ "รัก" หรอก
จากประสบการณ์ตรง (เมื่อครู่ 555) ทำให้เรารู้สึกว่า ท่านอยาก "เอาชนะ"
ก็ปล่อยให้ท่านเอาชนะไป... แต่บางครั้งมันจี๊ดจริงๆ
อีกอย่าง เราไม่่ใช่เด็กสมัยโบราณ ที่แค่พ่อแม่มองหน้าแล้วต้องกลัว ต้องทำตาม ต้องเชื่อฟังทำตามต้อยๆ ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อฟัง แต่ไม่ได้ถึงกับเชื่อฟังขนาดนั้น บางอย่างที่ท่านพูด ก็ไม่ใช่สิ่งที่ถูกเสมอไป บางอย่างเราเห็นต่าง ในสายตาพวกท่านมองว่าผิดหมดเลย จะว่าไปมานั่งคิดก็ฮานะ ทำไมต้องไม่ลงรอยกันตลอด
แต่ที่เกลียดสุดๆ เลยคือ ชอบทะเลาะกันเพราะเรื่องขี้ปะติ๋ว อะไรๆ ก็ว่า ก็บ่นได้ตลอด
เหมือนต้องการจะเอาชนะ ซึ่งอันีน้เราว่าไม่ใช่เพราะรักแล้วล่ะ !
ก็นะ ทำไงดีล่ะเนี่ย เงียบก็โดน ต่อก็โดน มองหน้าก็โดน ไม่มองก็โดน โอ๊ย เอาไงดีวะชีวิตตอนโดนด่าเนี่ย 5555
เพิ่งโดนไปตะกี้
(13 กรกฎาคม 2557  เวลา 23:10:58)
ความคิดเห็นที่ 131
อยากตายอ่ะ แม่จะบ่นไปทำไมวะ แค่เรื่องอาบน้ำ และพี่ก็ชอบทะเลาะกันแม่ กูอยากตายยยยยยยยยยยยย
คนที่ไม่มีความรุ้สึก
(7 กรกฎาคม 2557  เวลา 18:22:08)
ความคิดเห็นที่ 130
ตอนแม่บ่นเป็นอะไรที่... เราชอบเข้าไปห้องน้ำเปิดน้ำให้เต็มถังในห้องน้ำก็จะไม่ได้ยินเสียงแม่บ่น
บางทีก็เอ้อแม่บ่นความจริงนะ แต่บางอย่างเนี่ยมันก้อเกินไป ปิดเทอมยาวมากแมาไม่เคยให้ตื่นเกิน8โมงเลย 8โมง15นี่ด่าตายแล้ว
เข้าใจอารมปิดเทอมเอนติดอยากดูหนังดึกๆดูซีรีย์แล้วตื่นสายหน่อยไหม พอเดี๋ยวนี้ทุกเช้าเยนเรากวาดบ้านล้างจาน แต่พอวันไหนแม่มากวาดบ้านแม่ก้อจะบอกว่ากวาดภาษาอะไรทำไม่ไม่สะอาด เห่ยยยยย มันคนละวันกันรึเปล่า หาว่าเพราะเมื่อวานกวาดไม่สะอาดวันนี้เลยสกปรก เห่ยยยย ที่สำคัญตอนเอนติดแม่ไม่ยินดีกับเราสักคำเพราะไม่ติดหมอให้ ยังมีอีกมากมาย แต่ก้อพยายามคิดว่าท่านรักจึงบ่น และเวลาของท่านกับเรานับถอยหลังแต่ชีวิตเราค่อยๆเดินหน้า
ลูก
(29 มิถุนายน 2557  เวลา 08:33:56)
ความคิดเห็นที่ 129
จงจำไว้ว่าตอนพ่อแม่ยังเด็กคุณได้ทำตามความฝันสิ่งที่ตัวเองต้องการแต่อย่าบังคับคนอื่นให้ทำตามความฝันพ่อแม่โดยที่ลูกไม่ได้ทำตามความฝันของตัวเองเหมือนที่พ่อแม่ทำน่ะค่ะ
paii
(16 มิถุนายน 2557  เวลา 21:29:59)
ความคิดเห็นที่ 128
พูดง่ายก็คือถ้าพ่อแม่ปรับเปลี่ยนนิสัยให้เป็นคนที่ลูกต้องการจะเข้าหามากกว่าลูกวิ่งหนีทำโดย ปรับเปลี่ยนนิสัยจากการบ่นเป็นแนะนำ ปรับเปลี่ยนจากการห้ามนั้นห้ามนี้ลูกแต่ให้ลูกได้เจอได้เรียนรู้เหตุการณืด้วยตัวเองและมีแม่ค่อยสนับสนุนในสิ่งที่ลูกทำ จากการระบายใส่ลูกเปลี่ยนเป็นพาลูกไปเล่นกีฬา ช๊อปปิ้งทำกิจกรรมคลายเครียดกับลูก ปรับเปลี่ยนจากการเปรียบเทียบมาให้กำลังใจแทน ปรับเปลี่ยนการโทษในความผิดลูกจับผิดลูกแต่มาหาวิธีทางแก้ไขปัญหากับลูก คาดหวังให้ลูกเป็นคนดูแลพ่อแม่ในอนาคตเปลี่ยนเป็นพึ่งพาตัวเองไม่ให้ลูกลำบาก คาดหวังให้ลูกได้ดีมีอนาคตทั้งเคี้ยวทั้งเข็ญ แต่ให้เปลี่ยนเป็นปล่อยให้ลูกได้ทำในสิ่งที่เขาอยากทำ สิ่งที่เขาฝัน สิ่งที่เขาอยากเป็นไม่ใช่สิ่งที่พ่อแม่อยากให้เขาเป็นเพราะนั้นคือชีวิตลูกที่เขามีสิทธ์กำหนดด้วยตัวเองและถ้าพ่อแม่ไปบังคับมากจนเกิดไป ก็ทำให้ลูกไม่สามารถแสดงความสามารถที่แท้จริงออกมาเต็มที่ได้เป็นการปิดกันความสามารถลูกด้วยการทำให้ลูกไม่มั่นใจใจความคิดตัวเองและไม่ตัดสินใจอะไรด้วยตัวเอง พ่อแม่ควรคิดว่าให้เขาเป็นคนดีในสังคมก็พอและไม่เอาเปรียบใคร ซะนั้นสิ่งใดที่พ่อแม่ไม่ชอบ ลูกก็ไม่ชอบเหมือนกัน ตัวลูกเองเมื่อพ่อแม่เปลี่ยนตัวลูกก็จะเปลี่ยนไปตามพ่อแม่โดยยอัตโนมัติ เขาจะสงบขึ้น เป็นลูกที่น่ารักเหมือนเดิม ตัวลูกเองก็อย่าไปเครียดกับการบ่นการด่าที่ไร้เหตุผลที่ทำร้ายจิตใจของพ่อแม่มากนัก เพราะไม่ใช่พ่อแม่ที่เครียด แต่เป็นตัวเราเอง คิดซะว่าพ่อแม่เป็นคนแสดงออกถึงความรักไม่เก่งก็ได้ค่ะ ถ้าใครทำได้ครอบครัวก็จะมีความสุข
paii
(16 มิถุนายน 2557  เวลา 21:22:43)
ความคิดเห็นที่ 127
พ่อแม่บางคนอาจจะแสดงความรักกับลูกไม่เป็น เลยแสดงโดยการ บ่น ด่า พ่อแม่บางคน อาจเหนื่อยจากการทำงานและบ่นด่าลงเอากับลูก ดิฉันเคยเจอมาค่ะ เช่น พ่อแม่เหนื่อยก็บ่นด่าใส่เรา เราไม่ชอบก็หาว่าไม่ฟัง เถียง พอพ่อแม่ทำไรผิดเราบ่น เขากลับบอกว่า เอาตัวเองให้ดีก่อนเถอะ ไม่ต้องมาบ่น ไม่ชอบให้บ่น จะบ่นทำไม คนอื่นก็ไม่ฟังเสียงบ่นหรอกน่ะ บางครั้งพ่อแม่ไม่พอใจคนอื่นก็มาบ่นใส่ให้เราฟัง แต่เราไม่พอใจคนอื่นก็มาบ่นให้แม่ฟัง กลับบอกว่า อย่ามาบ่นกับแม่คนอื่นไม่ได้ยิน แต่แม่ได้ยินรำคาณ นั้นเห็นไมค่ะ บางที่การบ่นด่าก็ไม่ใช่การแสดงความรักเสมอไปค่ะ แต่เป็นการที่พ่อแม่ต้องการระบายใส่ลูกก็มีน่ะค่ะ ซะนั้นใครก็ตามที่บอกว่าไม่ควรเถียยงพ่อแม่จะเป็นบาปคุณ เคยลองคิดกลับกันไมค่ะว่าถ้าคุณเจอเหตุแบบนี้คุณจะยังพูดแบบนั้นอยู่อีกไม ที่คุณพิมพ์บอกแบบนั้นได้เพราะตัวคุณอาจจะไม่เคยเจอแบบเหตุการณ์เหมือนคนอื่น แต่ถ้าคุณเจอ ความคิดคุณก็จะเปลี่ยนไปอีกแบบ 1 ที่ดิฉันเจอคือ พ่อเป็นคนที่ชอบทำอะไรไม่เคยเก็บให้เรียบร้อย แม้กระทั้งทำกับข้าว พอทำเสร็จก็รกยุ่งเหยิง ต้องมีคนตามเก็บไล่หลัง แต่แม่ก็ไม่เคยจะด่าพ่อเลย กลับกัน หันมาด่าลูกว่าไมไม่ไล่ตามเก็บให้พ่อ อยากบอกว่าต้องให้เราตามเก็บให้ตายก็ไม่เรียบร้อยหรอกค่ะ คนหนึ่งทำรก อีกคนตามเก็บอยู่ตลอดเป็นใครก็เหนื่อย แต่พอเราถามแม่ว่าไมไม่ไปบอกพ่อให้ทำล่ะ สิ่งที่ได้คือ ก้เขาเป็นผู้ชายเขาทำรกเราก็ตามเก็บ ผู้ชายแล้วไงค่ะเขาก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งที่มีมือมีเท้าครบ เหมือนลูกก็ต้องมีความรับผิดชอบในสิ่งที่ทำสิ พอเราบอกพ่อแก่กลับทำเฉยไม่สนใจ เราก็หยุดบ่นปลงเหนื่อยไม่อยากจะบ่น พอเราทำไรรกมังเพราะไม่อยากทำเพราะความเหนื่อย พ่อก็มาบ่นไล่หลังเราพอเราทำเงียบก็บ่นไม่หยุด นั้นหรอค่ะความรัก อยากให้คนอื่นช่วยแยกแยะด้วยค่ะว่าที่พ่อแม่บ่นน่ะอันไหนคือความรัก อันไหนไม่ใช่ ไม่ไช่การบ่นทุกเรื่องจะเป็นความรักเสมอไป บ่นว่าถ้ารู้ว่ามึงเป็นงี่ตอนเด็กๆๆเอาขี่เถายัดปากให้ตายไปยังจะดีกว่าเลี้ยงมา นั้นคือคำพูดของคนเป็นพ่อแม่หรือที่รักเรา คนโลกสวยทั้งหลายจงจำไว้น่ะค่ะ ต้องแยกแยะให้ออกว่าไหนคือความเป็นจริง ไหนคือตรรกะ คนที่บอกว่าให้นึกถึงคนที่ไม่มีพ่อแม่ที่เขาอยากมีไม่ใช่ต้องการพ่อแม่บ่นหรอกน่ะค่ะ เพียงแค่เขาต้องการพ่อแม่ที่เลี้ยง กอดเขา ให้ความรัก ให้ความอบอุ่น กล่อมเขาก่อนนนอน เหมือนกับคนื่นๆๆที่พ่อแม่บ่นเขาด้วยเหตุไร้สาระ เขาเองก้ไม่ต้องการพ่อแม่บ่น แต่ต้องการพ่อแม่ที่เข้าใจ เป็นเพื่อน ให้ความอบอุ่น ให้ความรักที่ว่าเป็นความรักอย่างแท้จริง ถ้าพอแม่รักเราจริง พ่อแม่เหนื่อยเขาก็ควรไม่บ่นใส่ลูกซิ เพื่อไม่ให้ลูกรู้สึกไม่ดี พ่อแม่ที่รักลูกต้องนึกถึงใจลูก ไม่ใช่ทำร้ายจิตใจลูกให้ย่ำแย่  พ่อแม่ควรอ้าอ้อมแขนให้ลูกได้วิ่งไปกอดเมื่อมีปัญหา ไม่ใช่พอมีปัญหาลูกกลับผลักออกจากตัวแม่ วิ่งเข้าตู้เสื้อผ้า เข้าห้องล๊อคประตูไปนอนร้องไห้คนเดียว แทนที่จะเข้าหาพ่อแม่ นั้นเป็นการแสดงว่า ลูกไม่ไว้ใจ ไม่มีความเชื่อมั่น ไม่รู้สึกปลอดภัย ไม่รู้สึอมั่นคงในตัวพ่อแม่เลย เพราะพ่อแม่ไม่ใช่คนที่เป็นกำแพงปกป้องลูกแต่เป็นสิ่งที่ระแวงไปแล้วมากกว่า นั้นไม่ใช่ความหมายของคำว่าพ่อแม่ที่รักลูก
paii
(16 มิถุนายน 2557  เวลา 21:00:15)
ความคิดเห็นที่ 126
มันก็จริงค่ะที่พ่อแม่บ่นเราเพราะเป็นห่วงเรา แต่บางครั้งไม่ใช่เราเท่านั้นที่ต้องปรับเปลี่ยนแต่ผู้ใหญ่ก็ควรปรับเปลี่ยนความคิดด้วยค่ะ การที่เราห่วงและรักใครมากจนเกินไป บางทีมันก็ดีค่ะ แต่บางครั้งมันก็ทำร้ายกันเอง เพราะด้วยความไม่พอดีกันไงค่ะ
พ่อแม่เราก็คิดว่าเราคือเด็กเสมอในสายตาท่าน เราไม่เคยโตเลยในสายตาท่าน เราคอยเตื่อน คอยทำอะไรให้เราอยู่ตลอดเวลาด้วยความห่วง แต่สิ่งนั้นคือการรักแบบผิดค่ะ เหมือนพ่อแม่รังแกฉัน คือไม่ยอมปล่อยให้เราคิดและทำอะไรด้วยตัวเอง ค่อยจะตัดสินใจให้ตลอด ด้วยเหตุนี้พอเจออะไรที่เรราไม่คุ้นเคยก็จะไม่ชินและไม่มีประสบการณ์ คนเราถ้าไม่เจอเหตุการณืกับตัวเองก็จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงตัวเอง ที่พ่อแม่ตักเตือนเพราะเขาเคยเจอประสบการณ์นั้นมาก่อน เลยเตื่อนลูก และแบบนี้ลูกๆๆเขาจะทำอะไรเป็นหรือ ก็ที่พ่อแม่ได้เรียนรู้และเตือนลูกๆๆได้เพราะพ่อแม่เจอประสบการณ์แบบนั้นมาก่อน แล้วทำไมถึงไม่ปล่อยให้ลูกตัวเองได้เจอประสบการณ์จริงกับตัวเอง พ่อแม่ไม่สามารถปกป้องลูกได้ตลอดชีวิตหรอกค่ะ แต่พ่อแม่ควรให้ลูกได้เจอและมีประสบการณื จะดีกว่า และเมื่อลูกๆๆได้เจอเขาก็จะมาปรึกษาพ่อแม่ และนั้นแหละคือบทบาทของพ่อแม่ ที่ค่อนปลอบ คอยให้คำปรึกษา หาทางแก้ อย่างแท้จริงที่เขาว่า พ่อแม่มีส่วนแค่แนะนำลูกเท่านั้น ดูการเลี้ยงลูกแบบฝรั่งสิค่ะ เขาจะปล่อยให้ลูกได้เรียนรู้ประสบการณืด้วยตัวเอง พอเกิดความผิดพลาดพ่อแม่ก็แค่แนะนำ ปลอบ พ่อแม่ต้องลดอคติที่ว่าจะสั่งสอนลูกในแบบพ่อแม่ แต่ลองทำแบบว่าลูกคือเพื่อนคนหนึ่ง คือสิ่งมีชีวิตที่มี ทุกข์ สุข เศร้า ในบางเรื่องถ้าพ่อแม่ทำผิดพ่อแม่ก็ต้องยอมรับ หากพ่อแม่ไม่ยอมรับนั้นหมายถึงพ่อแม่ไม่ยอมรับในตัวเอง การที่ลูกบางคนเถียง หรือโมโห พ่อแม่บางคนโทษลูก แต่อย่าลืมน่ะค่ะ ลูกคือกระจกที่สะท้อนตัวเอง ถ้าพ่อแม่ใช่มาตราการขั้นเด็ดขาดกับลูก ยึกติดกับว่าฉันคือพ่อแม่แก่ นั้นผิดค่ะเพราะนอกจากจะไม่เป็นการดีแล้วจะแย่ลงไป มันเหมือนกับการเผด็จการณ์ ไม่มีใครหรอกค่ะที่ชอบการเผด็จการณ์ แม้ประทั้งการเมืองพอมีการเผด็จการณ์เกิดขึ้น ใครๆๆต่างก็ไม่ยอมรับ ก็เช่นเดียวกันนั้นเพราะการที่ลูกไม่มีอิสระภาพในความคิด ชีวิต การเจอประสบการณืด้วยตัวเอง การเรียนรู้ ต่างๆจากความเป็นจริง บางที่การเป็นห่วงอาจจะเป็นอีกแบบ แต่สภาพของความเป็นจริงสภาพสังคมมันไม่เป็นไปแบบนั้น เช่นในการเรียน คุณครูมังจะสอนเสมอว่า เราต้องเป็นคนดี ขยัน แต่ในโลกของความเป็นจริงคือ พอเราโตไปทำงาน คำสอนนั้นที่ว่าให้เราขยัน เป็นคนดีก้ไม่สามารถใช่ได้ เพราะในโลกของความเป็นจริงคือเส้น การประจบ ถึงจะอยู่ลอด ถ้าพ่อแม่จะเตือน บ่นด่า ควรเปลี่ยนเป็นคำแนะนำ ถ้าเกิดรู้ว่าลูกมีอารมณ์ที่รุนแรงก็ไม่ควรจะเตือนอะไร ปล่อยให้เขาได้เรียนรู้ปัญหาเอง เมื่อเขาพลาดพ่อแม่จึงเขาไปแนะนำ และเตือนเขา แต่อย่าไปโทษลูกเป็นเด็ดขาดเพราะคนเราพลาดกันได้ คนเราทุกคนพลาดได้เสมอ แต่ถ้าคนเราไม่เคยพลาดเลย ก็ไม่ได้เรียนรู้ที่จะแก้ไข
pii
(16 มิถุนายน 2557  เวลา 20:13:28)
ความคิดเห็นที่ 125
ฝากเตือนลูกๆทั้งหลายวันหนึ่งถ้าคุณมีลูกพึ่งระวังกรรมบันดาล
แม่คนหนึ่ง
(2 มิถุนายน 2557  เวลา 23:07:52)
ความคิดเห็นที่ 124
ไม่เคยมีวันดีๆที่บ้านเรา ทุกๆวันต้องมีเสียงตะโกน ด่าทอ โมโห ทำหน้าทำตาปะหลับหะเหลือกใส่ ไม่พอใจค้อน ไม่พอใจอะไรกันไม่เคยถนอมน้ำใจกัน พ่อกับแม้เราเป็นแบบนี้ อารมณ์ร้อน ตอนเด็กๆด่าหยาบคายเลย ตีเราจนเลือดออก ไม่เคยสอนเรากับน้อง่าควรจะเก็บอารมณ์ยังไง อยู่กันแบบประนีประนอมยังไงไม่เคยทำ เราโตมาเราได้รู้จักครอบครัวเพื่อนครอบครัวแฟนเราถึงได้รู้ว่าบ้านเรามันพัง ไม่ปรกติ เราเพิ่งรู้ว่าบครอบครัวดีก็มีเหมือนกัน บ้านเราไม่พอใจอะไรลงกับทุกคนเลย แสดงท่าทางเต็มที่ ไม่เคยคิดเลยว่าใครจะรู้สึกยังไง ไม่มีวันไหนที่เรารู้สึกว่าเรามีค่า เราไม่อยากเจอหน้าใคร เราไม่รู้เรื่องอะไรตื่นมาก็ต้องเจอคนอารมณ์เสียตลอด บ้านไม่เคยเป็นบ้านเลย
ปลา
(25 พฤษภาคม 2557  เวลา 11:17:08)
ความคิดเห็นที่ 123
โดนเหมือนกันค้าบ     อยากร้องไห้มากมายต่อหน้าแต่ทำไม่ได้เลยต้องแอบร้องให้ในห้องส่วนตัว ไม่ว่าจะถูกเปรียบเทียบ เรื่องกิน เรื่องงานบ้าน เรื่องการเงิน ชอบบ่นซ้ำซาก พอจะอธิบายให้เหตุผลก็หาว่าเถียง ผมอายุ20กว่าๆแล้วบอกแค่ประโยคเดียวก็เข้าใจแล้วไม่โง่ไม่ได้ปัญญาอ่อนซักหน่อย อย่างเรื่องเปรียบเทียบเนี่ยจะเทียบกับตัวว่าดีซะเหลือเกินชอบรำลึกความหลังอันภาคภูมิใจว่าตัวเองผ่านโน้นมาโดนงี้มา เรื่องกินนี่ถ้าไม่เต็มใจก็ไม่ต้องมายุ่งกับผมหาเองได้ทำเองได้ เรื่องงานบ้านนี่ไม่อยากทำปล่อยให้มันรกไปก็ไม่ต้องทำ ใครให้ทำรกก็เก็บเองเพราะผมอยู่ห้องส่วนตัวตลอดไม่เคยไปวุ่นวายกับใคร เรื่องการเงินผมก็ไม่ได้ไปแบมือขอซักหน่อยเราเท่าที่จำได้หลังจากอายุ18ขอแล้วบ่นบ้างด่าบ้างก็เคยไม่เคยขออีกเลยจนอายุ20ผมหางานทำสะสมเงินเอง ตอนนี้ผมกลายเป็นที่เลวไปแล้วเพราะผมให้เหตุผลพ่อแม่แต่เถียงก็เป็นเถียงอยู่วันยังค่ำ ผมเคยทำลายข้าวของเพราะพ่อแม่ไม่ฟังเหตุผล ผมเคยด่าพ่อแม่เพราะเรื่องบางอย่างผมไม่ผิด แต่ในสายตาพ่อแม่ผมผิดเสมอ ผมจะทำอะไรก็จะโดนโต้แย้งหรือไม่ก็โดนสบประมาทพอล้มก็โดนเหยียบซ้ำ และไม่เคยได้แสดงความคิดเห็นของตัวเองเลยซักครั้งเพราะจะถูกบอกว่าเป็นเรื่องของผู้ใหญ่เด็กไม่เกี่ยว ทุกวันนี้ผมไม่เคยคิดที่จะปรึกษาพ่อแม่เวลามีเรื่องหรือปัญหาอะไรเลยครับพูดไปเค้าก็หูทวนลม ผมเก็บกดมากครับจนบาปบุญคุณโทษผมไม่สนใจแล้วครับ ผมยอมเป็นคนบาปตกนรกก็ได้ถ้าพ่อแม่ยังไม่เข้าใจเรา มีประโยคนึงว่าไว้ เอาใจเขามาใส่ใจเรา ทำไมพ่อแม่ไม่เอาใจลูกใส่ตัวเองบ้าง ลูกๆเข้าใจหัวอกพ่อแม่ที่เลี้ยงลูกดีทำไม่จะไม่รู้     ทุกวันนี้ผมอยู่ในห้องส่วนตัวใช้เวลาจินตนาการในโลกส่วนตัวว่ามีคนรับฟังเราเข้าใจเราให้คำปรึกษา เราถึงแม้จะเป็นจินตนาการภาพหลอนหรือหลอกจิตหลอกตัวเองแต่ผมก็มีความสุขมากครับ ใครจะว่าผมบ้าหรือปัญญาอ่อนก็ช่าง เพราะมันเป็นทางออกทางเดียวของผมและก็ไม่ได้ไปทำให้ใครเค้าเดือดร้อน อ่อผมเป็นคนเพื่อนน้อยจนถึงขั้นไม่มีเพื่อนเลยครับเพราะไม่ได้ติดต่อใครและไม่สนิทกับใครเลย และถึงคนที่ไม่มีพ่อแม่โปรดอย่านำมาเปรียบเทียบคนที่มีพ่อแม่เลยครับ คนที่มีพ่อแม่แล้วมีปัญหาเยอะถมแถ อย่างพ่อกินเหล้าแม่ติดการพนัน พ่อแม่ทำร้ายลูกพ่อข่มขืนลูก จนเกรียจพ่อแม่เข้าไส้จนยอมบาปเป็นคนเลวก็มีครับ อ่อ แค่ยกตัวอย่างคับ พ่อแม่ผมไม่ถึงขั้นนั้น ขอบคุณคนที่ตั้งกระทู้นี้ครับ อ่าาาเมื่อไหร่สังคมจะเปิดกว้างยอมรับฟังความคิดของเด็กบ้างนะ เดี๋ยวนี้ชายหญิงเท่าเทียมกันแล้วทำไมยังต้องแบ่งวัยกันด้วย

*ผมอยากหลับอยากจมอยู่กับความฝันและจินตนาการเพื่ออยู่กับเค้าคนนั้นตลอดไปถ้ามันทำให้ผมมีความสุขถึงแม้ผมจะต้องหายไปตลาดกาลก็ตามผมก็ยอม
*ถ้าผมต้องหายไปผมจะไม่อาลัยอาวรหรอกถึงแม้ใครในหลายๆคนจะเสียใจก็ตามเพราะผมจะละทุกข์ทุกสิ่งและลืมสุขทุกอย่างและดับสูญคืนทุกอย่าง อ่อ อย่างนี้เค้าเรียกนิพพานรึเปล่าว่าาา
*เมื่อผมหลับแล้วดับสูญจมสู่ความมืดมิดกลมกลืนสู่แสงสว่างและหายเข้าสู่ฝันและจิตนาการผมคงพบกับเค้าคนนั้น อ่าารู้สึกดีจังที่พบกับเค้าคนนั้น ไม่อยากลืมตาตื่นขึ้นมาเจอเรื่องทุกข์เลยถึงแม้จะมีสุขปนมาก็ตาม
*อ่าา ลาก่อนชีวิตอันโหดร้าย ความทรงจำอันแสนเศร้า อย่าได้ตื่นขึ้นมาเจออีกเลย จงหายไปกับการนิทราเถิด

***สี่ข้อข้างบนนั้นไม่ใช้ต้องความการที่จะฆ่าตัวตายหรอกนะ แต่เป็นความต้องการที่จะเข้าโลกส่วนตัวแบบสุดโต่ง
***อ่อ ผมยังแยกแยะโลกความจริงกับความฝันได้อยู่นะ ยังไม่ได้บ้าหรือประสาทหลอนหรอก
***ไม่เคยกินเหล้าไม่เคยเสพยาไม่เล่นการพนันและโสดสนิท ถึงจะบาปและเลวก็ไม่เคยทำร้ายตัวเอง
***อ่อไอ้สี่ข้อบนนั้นไม่ใช้คำเชิญชวนเข้าลัทธิอะไรหรอก 555
หนุ่มน้อยยอมบาป P.P.
(23 เมษายน 2557  เวลา 04:19:15)
ความคิดเห็นที่ 122
เวลาบ่นเราก็คิดในใจนะว่า เขาเป็นห่วงเรา เขาเลยบ่น พยายามไม่ตอบโต้โดยการอธิบาย ปล่อยให้เขาบ่นไป เมื่อก่อนนี้จะอธิบายตอลอด แต่ก็หาว่าเถียงประจำ พอมาครั้งนี้จะสงบสติอารมณ์ตัวเองโดยการเงียบ แต่ผลที่ได้คือ ‘ไม่ฟังอยู่ใช่มั้ย,อย่ามาทำหูทวนลม’ เราก็เกือบทนไม่ไหว เลยพยายามไม่โต้กลับเหมือนเดิม เผื่อมันจะดีขึ้นแต่เราคิดผิด...เพราะหลังจากเราเงียบ+สงบสติอารมณ์ตัวเอง ผลของมันคือโดนเปรียบเทียบไปตั้งแต่ญาติตัวเองไปจนถึงเด็กหน้าปากซอย ตอนนั้นนึกในใจเรามันแย่ขนาดนั้นเลยหรอ ฟังแล้วเจ็บมาก อยากร้องไห้ออกมา เราไม่รู้ทำไมพวกผู้ใหญ่ต้องเอาไปเปรียบเทียบคนอื่น อ่ะ!!เราเข้าใจที่พูดไปเพราะอยากให้ได้ดีเหมือนคนอื่น แต่รู้อะไรมั้ยคะ ถ้าพ่อแม่หรือผู้ใหญ่คนไหนมาความคิดเห็นเรา รู้เอาไว้เลยนะคะ การเปรียบเทียบไม่ได้ดีเสมอไป บางทีอาจทำให้เด็กรู้สึกอยากต่อต้านเข้าไปอีก รู้สึกไม่มีความมั่นใจในตัวเอง ลังเลในความคิดตัวเอง ทำให้มันแย่เข้าไปอีก บางคนแถมความอิจฉาคนที่โดนเปรียบเทียบด้วยว่าทำไม ถ้าอยากให้เราเป็นแบบนั้นไม่เอามันมาอยู่ด้วยเลยล่ะ!!  แล้วอยากรู้อีกอย่างนึง เงียบก็ด่า พูดก็ด่า ต้องการอะไรจากเรากันแน่คะ ทำอะไรก็ผิดไปหมดซะทุกอย่าง! แล้วถ้าคำพูดพวกนั้นเป็นของคนอื่นที่ไม่ใช่จากคนที่เรารัก มันคงไม่เสียใจหรอกค่ะ รู้เอาไว้ซะด้วย
ทำไมถึงชอบเปรียบเทียบ?
(22 เมษายน 2557  เวลา 12:13:01)
ความคิดเห็นที่ 121
เราก็เคยโดนนะ เราเครียดกับการเรียน ได้เกรดน้อยมาก พอเราอ่านหนังสือเค้า(พ่อแม่)ก็มาว่าร้อยวันพันปีไม่เคยอ่านหนังสือวันนี้ผีอะไรสิงถึงมาอ่าน พอเราไม่อ่านก็ว่านั่งจิ้มดูดอะไรอยู่เนี่ยหนังสือหนังหาทำไมไม่อ่าน แล้วเราอ่ะเป็นเด็กกิจกรรมของโรงเรียนด้วยคือเราเรียนไม่เก่งนะแต่ต้ังใจจาเอาดีทางเกียรติบัตรพวกกิจกรรมแทนอ่ะ เราเคยพูดกับเค้าว่าหนูอยากเข้านู่นเข้านี่ เค้าพูดแบบไม่ให้กำลังใจเลย T~T คิดว่าตัวเองเก่งแค่ไหนจาไปนู่นนี่ โอ้ย!!สอบอ่ะหรอ อย่างเธอทำไม่ได้หรอกเลิกฝันไปเหอะ โฮ๊ย!! อย่าคิดไปแข่งกับคนอื่นเลยสู้เค้าไม่ได้หรอก ยังไงก็แพ้ คือเค้าไม่เคยให้กำลังใจเราเลย แต่พอเราไปพูดประโยคเดิมกับคุณครูที่โรงเรียน คนละด้านเลย คุณครูจะพูดว่า เธอเก่งอยู่แล้วทำได้แน่นอน ขยันๆหน่อยทำได้แน่ อย่ายอมแพ้ สู้ๆนะลูก หนูน่ะเก่งกว่าหลายๆคนนะ(รู้สึกอายทั้งๆที่เรายังตกวิชาเค้า) อย่าเครียดสิลูกพักบ้างๆ หนูทำแน่ครูเชื่อใจหนู :) ประโยคที่ครูพูดมันเป็นคำพูดสร้างกำลังใจทางเชิงจิตวิทยา เคยเรียนวิชาแนะแนวครูสอนว่าถ้าเรามีความเชื่อมั่นคิดว่าทำได้ มันจะออกมาดีแน่นอนเพราะร่างกายจะมีกำลังใจและกระตุ้นสารอะไรนี่แหละเป็นแรงผลักดันเรา แต่ถ้าคิดว่าไม่ บอกว่า ทำไมไม่ได้ เราจะรู้สึกท้อแม้ ร่างกายจะไม่มีกำลังที่จะสู้และรู้สึกหดหู่

ตอนนั้นเราไปสอบชิงทุนไปตปท.คือเราอ่ะเก่งแต่เพื่อนเราที่เป็นเด็กใหม่เค้าเก่งกว่าเพราะเค้าเรียนสายนั้นๆมา วันนั้นก่อนสอบเราเครียดมากเลย ที่บ้านบอกว่าอย่าหวังเลย สู้เค้าไม่ได้หรอก อย่างเธอทำไม่ได้หรอก หน้าอย่่างเธอจะสู้เค้าได้ไง แต่รู้มั้ยคะ ครูบอกว่าไง ครูบอกว่า ครูเชื่อมั่นในตัวฌธอนะ เธอทำได้แน่ๆ (ถึงแม้ประกาศผลมาเราจะเป็นที่ 2 ก็เถอะ คือทุนนี้เอาแค่ที่ 1 คนเดียวอ่ะ) รู้สึกซึ้งมากคุณครูให้กำลังใจและพูดดีมากๆ วันนั้นก่อนเพื่อนเดินทางที่ร.ร.เราเชิญแม่ของคนที่ได้ทุนมาสัมภาษณ์วิธีเลี้ยงลูก แม่ของเพื่อนบอกว่า เลี้ยงแบบให้กำลังใจตลอดเลย พูดเสมอๆว่าลูกแม่เก่ง ลูกทำได้ ดีแล้วลูกทำต่อไปนะ อะไรดีก็ส่งเสริมอะไรที่ลูกทำผิดจะห้ามแล้วบอกว่าผิด ไม่ดีนะ อย่าทำ อย่างสอบครั้งนี้ก็บอกลูกว่า ไปเลยลูกไปลองเลย แม่เชื่อว่าหนูทำได้ คือสรุปง่ายๆ วิธีเลี้ยงลูกของแม่ คือ ให้กำลังใจและส่งเสริมลูกตลอดเวลา ฟังแล้วอิจฉาเพื่อนมาก แม่เค้าดีมากเลย ตรงข้ามกับเรามากๆ T^T
Bowy
(1 มีนาคม 2557  เวลา 19:49:33)
ความคิดเห็นที่ 120
จากที่อ่านผมไม่เชือ่หรอกว่าห่วงใยเพราะผมเองโดนเองกับต่อถูกควบคุมการตื่นนอนกินเล่นเที่ยวความสุ๘ใครทำอะไรถูกหมดถึงจะผิดแต่ผมทำอะไรนิดๆหน่อยก็หาเรื่องแหละถอนให้ยังหานเรื่องได้เลือกได้ก็ไม่ขอให้มีความสุขเลยจะดีกว่าเพราะยังไงก็หาไม่ได้อีกแล้วชีวิตนี้ไม่ต้องหาวิธีแก้ปัญหาหรอกครับเพราะยังไงก็ไม่มี
โลกไม่น่าอยู่อีกต่อไป
(25 มกราคม 2557  เวลา 11:27:51)
ความคิดเห็นที่ 119
เเม่ก็บ่นเรื่องงานบ้านให้ทำๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเป็นร้อยๆครั้งทั้งที่เราก็บอกเป็รร้อยๆครั้งเช่นกันว่าเรามีเวลาที่เราจะทำแน่ไม่โกหกหรอกเเต่เเม่ก็บ่นจนหูชาไม่ฟังเลยเเละยังว่าเราว่าเราไม่ได้ดั่งใจไม่เหมือนคนโน้นคนนี้ที่เขาดีกว่าเราเก่งกว่าเรา  พูดจนเราท่องได้เเละน้อยใจเหลือเกินว่าถ้าเกิดมาเเล้วเป็นเเบบนี้ท่านต้องการให้เราเกิดมาหรือเปล่าหรือเเค่ไม่อยากได้ลูกอย่างเราที่ไม่ได้ดั่งใจเสียเลย
คนไม่อยากกลับบ้านเบื่อชีวิต
(16 มกราคม 2557  เวลา 15:26:16)
ความคิดเห็นที่ 118
ตอนนี้เราอยู่ ม.2 อายุ 13 เราทำตามที่พ่อแม่บอกทุกอย่างทั้งตั้งใจเรียนจนเกรดเฉลี่ยแต่ละเทอมไม่ต่ำกว่า 3.9 แต่พอเราจะคลายเครียดบ้างก็มาบ่นมาว่าเราว่า วันๆนั่งเล่นแต่คอม พอเราเรียนหนักจนไม่สบายไปเรียนพิเศษไม่ได้ก็มาว่าเราว่าถ้าป่วยแบบนี้พ่อกับแม่จะไม่ดูแลปล่อยๆให้ตายไป พอเวลาเราอยู่เฉยๆเขาก็มาว่าเรา งานบ้านเราก็ช่วยตามสมควรคือช่วยบ้างไม่ช่วยบ้าง พอเราเรียนตกลงคือแบบเทอมที่แล้วเราได้เกรด 3.96 แล้วเทอมนี้ได้เกรด 3.91 ก็มาว่าเรามาวันๆเอาแต่เล่นแล้วพอเราอธิบายก็หาว่าเราเถียง คอมบางครั้งเราใช้ทำงานแต่เขาก็ว่าเราว่าเล่นอยู่ได้เล่นตั้งแต่เช้า  แต่เปล่าเลยเรานั่งทำงานอยู่ต่างหากพอเราบอกว่าเพื่อนก็ทำแบบนี้เหมือนกันพ่อแม่เขาไม่เห็นว่าเลยก็บอกว่าไปเป็นลูกเขาเลยไป เราเหนื่อยมากไม่รู้จะอธิบายยังไงแล้ว
เด็กที่ทำตามที่พ่อแม่สั่ง
(13 มกราคม 2557  เวลา 17:18:42)
ความคิดเห็นที่ 117
อะไรกันบ่นด้วยความรัก จะทำอะไรก็มีแต่โดนด่า บอกให้ออกจากบ้าน ไปไหนก็ไป นั่นเหรอ บ่นด้วยความรัก
เราว่าบ่นด้วยความเกลียดชังมากกว่า
พร้าว
(29 ธันวาคม 2556  เวลา 17:48:57)
ความคิดเห็นที่ 116
#เบื่อน่ะเว้ย น่ารำคาน จับผิดตลอดเวลา พูดไรนึกถึงใจลูกใจหลานบ้างก้อได้ แยกไม่ออกรึไง คำว่าพยายามจะอธิบาย กับ เถียง !
:(
(19 ธันวาคม 2556  เวลา 23:15:44)
ความคิดเห็นที่ 115
เราก็เป็นคนนึงที่โดนผู้ใหญ่บ่นในทุกๆเรื่องเรตอนนี้ไม่ได้อาศัยอยู่กับพ่อแม่มานานมากแล้วเพราะเราต้องย้ายมาเรียนนั้นเป็นเหตุที่ทำให้เราไม่ได้อยู่กับแม่ซี่งจริงๆ
เราก็ไม่อยากมาอยู่กับน้าเราหรอแต่แม่และทุกๆคนยอกว่าถ้ามาอยู่และย้ายมาเรียนมันจะดีสำหรับอนาคตเราเลยจึงจำใจย้ายมาเรียนและอาศัยอยู่กับน้าเรา
น้าเราเป็นคนโครตขี้บ่นมากๆๆๆๆๆๆเลยแม่งบ่นในทุกๆเรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่องใหญ่หรือเรื่องเล็กเป็นคนที่ไม่มีหลักการในการใช้คำพูดกับคนเลยเอาแต่ว่าฉันถูกไม่รับฟังคนอื่นเลยเวลาเราพูดกลับก็หาว่าเราเถียงด่าเราสารพัดในทุกๆเรื่อง ด้านดีของน้าเราก็มาเยอะแต่ด้านเสียงนี้ก็เยอาะเหมือนกันเบื่อมากๆเลยบางที่มาบ่นเรื่องไรสาระนี้ก็ไม่ไหวนะคนไม่ได้ทำอะไรผิดก็มาด่าอยู่นั้นแหละรำคาญมากชอบมาด่าเราว่าเห็นแกตัวเอาแต่ได้ไม่แบ่งบันคนเองเป็นคนขี้งกด่ากูอยุ่นั้นแหละเบื่อรำคาญมากและชอบพูดคำหยาบด้วยพูดเสียดสีจนบางครั้งทำเราเสียใจมากๆๆๆ แต่ก็
ทนๆไปว่ะเวลาบ่นทางที่ดีที่สุดที่เราทำคือฟังเพลงเปิดเพลงแบบดังๆไปเลยใส่สายหูฟังก็จะไม่ได้ยินอะไรเลย  แล้วแถวสะใจอีกที่น้าเราย่นอยู่คนเดียว5555
::::::
(18 ตุลาคม 2556  เวลา 00:48:01)
ความคิดเห็นที่ 114
มีลูกสาวอายุ 11 ขวบ ที่อารมณ์เสียง่ายแต่เฉพาะกลับแม่ เวลาพูดคุยด้วยบางครั้งแค่ถามสั้นๆด้วยความเป็นห่วงเพียงประโยคเดียว ลูกสาวก็จะตอบกลับมาด้วยเสียงที่ห้วนและแสดงอารมณ์โกรธ เหมือนกับว่าเราเป็นคนที่เขาเกลียดมาก และพอเราจะอธิบายกลับ ก็เอามืออุดหู หรือทำเป็นไม่สนใจร้องเพลงดังๆกลบ เป็นบ่อยมาก ในขณะที่คุยกับคนอื่นจะพูดจาไพเราะ กลุ้มใจมากค่ะ
แม่ของลูกสาว
(12 ตุลาคม 2556  เวลา 23:31:28)
ความคิดเห็นที่ 113
กลายมาเป็นเรื่องใหญ่เลยนะสำหรับช่องว่างระหว่างวัยรุ่นกับผู้ใหญ่หรือลูกกับพ่อหรือแม่(แม่เป็นส่วนใหญ่)เราเองก็ต้องน้อยใจหรือร้องไห้กับเรื่องแบบนี้อยู่พอสมควร เราเป็นเ้ด็กติดการ์ตูน อ่านๆดูๆเอาให้มันให้ตายไปเลย แต่เราก็ยังรู้จักแบ่งเวลา ที่บ้านสั่งห้ามอ่านการ์ตูนวันจันทร์-ศุกร์ อ่านได้แค่เสาร์อาทิตย์ เพื่อจะได้ใส่ใจกับการเรียนเต็มที่ โอเค...เราทำได้ มันก็ดีกับตัวเรา วันจันทร์-ศุกร์เราก็นั่งทำการบ้าน เผลอๆต้องเอามาทำวันเสาร์-อาทิตย์ซะด้วยซ้ำ ซึ่งที่บ้านไม่เคยช่วยเราเลย ก็ไม่เป็นไร ไม่ว่า พอเราจะอ่านการ์ตูนวันเสาร์-อาทิตย์ ด่าเราอีก อ่านแต่การ์ตูน การบ้านไม่ทำ วันหยุดเราก็อยากตื่นสายใช่ไหม? พอตื่นสายหน่อยก็ด่าเราอีก บางที่วันจันทร์-ศุกร์ เรานั่งทำการบ้านยันเที่ยงคืน-ตีหนึ่งที่บ้านก็ด่าเราอีกว่านอนดึก เอาแต่ดูการ์ตูน เล่นคอม ที่บ้านเคยเข้าใจเราบ้างไหม?ไม่ช่วยแล้วยังด่า ยังโยนงานบ้านมาให้ด้วยอีก มันเหลืออดอ่ะ แต่เพราะเราเป็นเด็ก จะพูดอะไรก็ไม่ได้ เดี๋ยวจะหาว่าเถียงอีก บางทีเราอธิบายก็ว่าเถียง เราพูดตอบโต้ล้อเล่นกับแม่ก็หาว่าเราช่างเถียง นิสัยเราเป็นพวกชอบโต้ตอบจนถึงที่สุดอ่ะ เอาให้ได้สิ่งที่ดีที่สุด แต่พอเจอที่บ้านพูดแบบนี้ทำเอาเราไม่อยากจะพูดกับคนที่บ้านอีกเลยไม่ว่าเรื่องไหนๆ แล้วขณะที่กำลังพิมพ์อยู่นี่น้ำตาก็ไหลไปด้วย วันนี้เป็นวันไปรับผลสอบ ได้เกรด 3.83 ลำดับที่ 2 ของห้อง 2 รู้ว่าเดี๋ยวนี้โรงเรียนเขาปล่อยเกรด แต่ที่บ้านรู้บ้างไหม? ว่าเกรดที่โรงเรียนเขาปล่อยๆมาเนี่ย กว่าเราจะคว้ามาได้เราเหนื่อย...เราเสียใจขนาดไหน เราสนิทกับเพื่อนที่ได้ที่ 1 ของห้องเรา ซี้กันเลย พอที่บ้านรู้ว่าเพื่อนซี้เราได้ที่ 1 ก็เริ่มละ ว่าเราอีกละ ว่าว่าที่เราสอบได้ที่ 2 เนี่ยเพราะเพื่อนช่วย เพื่อนสอนให้ ทำงานกลุ่มเดียวกัน เพื่อนเรามันเก่ง ตรงนี้เรายอมรับเป็นจริง แต่ในบางทีเราเองก็ช่วยเพื่อนเราคืนเหมือนกัน เราไม่เอาเปรียบเพื่อนหรอก เราไม่เลวขนาดนั้น หาว่าเราอ่านแต่การ์ตูนไม่ยอมอ่านหนังสือเรียนไม่เหมือนเพื่อนเรา ขอโทษ!..เพื่อนเราที่สอบได้ที่หนึ่งมันก็อ่านไปกับเราด้วย แต่ที่เขาเก่งกว่าเพราะ หนึ่งเลย เขาฉลาด สอง เขาขยันทบทวน เราก็ทำแต่อาจไม่เท่าเขาแต่เราก็ทำ แต่ที่บ้านไม่เคยมาเห็นความดีของเรา ด่าแต่เราที่สอบมาได้นี่เพื่อนช่วย อ่านแต่การ์ตูนเกรดถึงได้ต่ำ เป็นรองเพื่อนอยู่เรื่อย เออ!..เรามันโง่ โง่กว่าเพื่อน กว่าทุกคน อ่านแต่การ์ตูน ทำอะไรก็ผิด ภาษาอังกฤษห่วย หึ ห่วยมันทุกอย่าง แต่เพื่อตัวเราเรายอมก้มหน้าทั้งน้ำตารับคำที่บ้าน ตั้งใจเรียนกว่าเดิม รู้ว่าแม่รัก ที่บ้านเป็นห่วง ที่บ้านไม่เคยตีเราเลยสักครั้ง แต่แค่คำพูดที่ขึ้นเสียง เสียดสี ถากถาง ประชดประชัน บังคับให้เป็นอย่างนั้นอย่างนี้แค่นี้ก็เป็นการทำร้ายเราทางอ้อมแล้ว แทนที่จะได้รับคำเตือนสติเราบ้าง ให้กำลังใจเราบ้าง ไม่มีเลย รางวัลที่สอบได้ที่สองที่หนึ่งไม่เอาก็ได้ เพราะของพวกนั้นเดี๋ยวก็ต้องหายไปอยู่ดี แต่ขอแค่ที่บ้านชมเราให้กำลังใจเราแทนด่า บ่น ในวันนี้อีกเรื่องที่เราเครียดอีกครั้ง คือ ที่บ้านเข้มงวดเรื่องการไปเที่ยวของเรากับเพื่อนมาก ไอเพื่อนที่ไปด้วยเนี่ย คนที่สอบได้ที่หนึ่งนั่นแหละ ห้ามนั่นห้ามนี่จนเราเบื่อที่จะขอ บางอารมณ์บางทีเราก็อยากอยู่้บ้านเหมือนกัน แต่เราเบื่อ พอเพื่อนชวนไปนั่นไปนี่ เราก็บอกเลยว่าที่บ้านไม่ให้ไปหรอก ไม่ก็ไม่มีตังค์ จนเพื่อนเริ่มเบื่อที่จะชวน แล้ววันนี้ยายเพื่อนเราที่สอบได้ที่หนึ่งเขารู้เรื่องที่บ้านห้ามไปเที่ยวมานานเเล้ว เราบอกกับเพื่อนเราว่าอีกหน่อย เราจะเป็น...เด็กใจแตก!!!...
Ying2641 (เด็กใจแตก)
(2 ตุลาคม 2556  เวลา 21:19:24)
ความคิดเห็นที่ 112
ไม่เข้าใจแม่เลย แค่เล่นเน็ตก็ว่า บอกจะเอาไอแพดไปทิ้ง เบื่อที่แม่ชอบตีกรอบให้เรา  เพื่อนคนอื่นเค้าเล่นได้เกือบห้าหกชั่วโมงพ่อแม่เค้ายังไม่ว่าเลย
เราก็อยากเล่นผ่อนคลาย เรียนหนักๆกลับมาบ้านก็อยากพักสมอง  พอเราบอกแม่ แม่ก็บอกว่าเป็นข้ออ้าง ระวังจะเป็นนิสัยที่ไม่ดี ทำไมแม่ถึงต้องชอบบังคับนู่นนี่
ตีกรอบให้เราตลอด อยากระบายมาก ;(
เครียดชีวิต
(19 สิงหาคม 2556  เวลา 20:08:45)
ความคิดเห็นที่ 111
รู้สัจจะธรรมแล้วว่าทำไมคนถึงไม่ค่อยเลี้ยงพ่อแม่กัน  ข้อแรกเลยเดี๋ยวนี้เงินทองหายาก ทุกคนต้องปากกัดตีนถีบต่อสู้เพื่อปากท้องและครอบครัวตัวเองก็แทบตายแล้ว ค่าครองชีพก็แพงมากขึ้น ต้องไปแก่งแย่งชิงดีกันอีก พ่อแม่เลี้ยงลูกแค่จบปริญญาตรีทำงานได้ก็ประมาณ 22 ปี แต่ลูกซีต้องเลี้ยงพ่อแม่ไม่มีวันจบ จนกว่าจะตายจากกันไป บางคนต้องเลี้ยงถึง 40-50 ปี การเลี้ยงคนแก่เลี้ยงยากกว่าเลี้ยงเด็กเยอะค่าใช้จ่ายก็สูงกว่า ไหนจะค่ารักษาพยาบาล ค่าคนดูแล ค่าอาหาร ซึ่งทั้งหมดต้องจ่ายสูงกว่าดูแลเด็ก เลี้ยงเด็กยังดุด่าว่ากล่าวได้ แต่เลี้ยงพ่อแม่ไม่มีสิทธิจะว่าได้ แม้พ่อแม่บางคน จะขี้บ่นพูดมาก และก็ไม่ยอมช่วยเหลือตัวเองเลย ไม่ช่วยอะไรในบ้านทั้งสิ้น จะให้ลูกเป็นคนรับใช้เอาอกเอาใจเท่านั้น ทำงานก็เหนื่อยสายตัวแทบจะขาดอยู่แล้ว ถ้าพ่อแม่ช่วยเหลืองานในบ้านเวลาลูกไปทำงานบ้าง สร้างความสำคัญให้เกิดกับครอบครัวบ้าง ลูกที่ไม่ชั่วเกินไปคงจะไม่ทิ้งพ่อแม่ไปหรอก
สวย
(2 สิงหาคม 2556  เวลา 22:32:15)
ความคิดเห็นที่ 110
จำความได้ก็ได้ยินแต่แม่บ่น ไม่เคยทำอะไรได้เลย ต้องทำตามความต้องการของแม่ตลอด ห้ามทุกเรื่อง เด็กๆไม่เท่าไร ยังพอเข้าใจได้ แต่สิ่งที่ผ่านมามันทำให้เราไม่มีสังคมไม่กล้าตัดสินใจ ไม่มั่นใจ จนทุกวันนี้ ไม่สามารถคิดและทำอะไรได้เอง ถ้าทำก็ผิดกับแม่จะโดนด่าโดนว่า ง่ายๆคือต้องทำตามความต้องการของแม่มาโดยตลอด อธิบายก็โดนว่าเราเถียง เลยกระดิกทำอะไรไม่ได้ จะดีดตัวออกจากครอบครัวก็กลัวจะโดนว่าอกตัญญู ถามว่ารักแม่ไหม รักมาก แม่เปงคนเดียวที่เรารักมากที่สุด ไม่อยากทิ้งท่านไปไหน ทุกวันนี้ที่อยู่กับแม่มาได้เพราะบอกตัวเองตลอดมาว่า เราไม่ใช่ลูกท่าน เลยต้องเจอแบบนี้ เพราะมันทำให้เราเจ็บปวดน้อยกว่าการบอกตัวเองว่าเราคือลูกแท้ๆ แต่ละคนก็คงมีทางออกและจัดการความขุ่นข้องหมองไจไปต่างๆกัน แม่เราอายุมากแล้ว จะ80 แล้ว ก็ยังไม่เคยลดเรื่องการด่าเรา เราเองก็มีครอบครัวมีลูกมีหลานแระ แต่ก็ยังไปไหนไม่ได้ อาจเปงเพราะมีเพื่องเราคนเดียวที่อยู่ให้แกด่ามาตลอด น้องเราสองคน แยกครอบครัวห่างหายไปนานแล้ว เราไม่เคยโกรธแม่เวลาโดนบ่น มากสุดก็แค่น้อยใจ แม่เป็นคนเดียวที่ทำให้เราทุกข์ คนอื่นเราไม่เคยเก็บมาใส่ใจ จะทำไงเราไม่สน เราสนแม่เราคนเดียว วันหนึ่งถ้าแม่ไม่อยู่เราก็คงเหงา เพราะไม่มีใครมาคอยด่าเราทุกเรื่อง ถึงตอนนี้เราเปงคนที่ไม่มีคุณภาพแทบจะเป็นตัวอย่างให้เราไม่ได้เลยเพราะเราอยู่กับแม่มาแบบนี้ แต่เราก็รักแม่เรานะั
pinya
(16 กรกฎาคม 2556  เวลา 11:05:17)
ความคิดเห็นที่ 108
ผมอะเหมือนอยู่ในสนามรบความคิดและทั้งคําพูดที่ไม่มีเยื้อใย่ของคนเป็นพ่อแต่พ่อกับแม่แยกทางกันและกับมาอยู่ด้วยกันพอกับมาผมคิดว่าจะเข้าใจเพราะเกเรเหมือนกันเอาแบบว่านักเลงเคยติดคุก ส่วนผมหรอเรืองเสพติดแต่ปัดจุบันเลิกแล้วก็ไม่เห็นมีไรดีอย่างที่คนในบ้านบอกผมแต่ผมเป็นคนก้าวร้าวมากเคยถึงด่าเลยละ แต่ในความคิดผมสิ่งที่ผ่านมาที่อยู่กับแม่ทําไรก็ผิดหมดอยู่กับอรมแรงๆและก็เข้ากันไม่ได้เลยพอผมโตก็ประชดติดยา เกเร ไม่เอาไรเลยแต่ผมไม่ยากให้ทําเพราะตัวคุณจะเจ็บสุดทุกอย่างพังพอผ่านไปผมก็มีแรงฮึดที่จะเริ้มทําก็สะมักทหารตอน17ทําไปแบบไม่คิดอยากก็ทําไม่รู้เลยมันคือชีวิตจริงแล้วนะ เพราะสิ่งทีเจอเข้าคือเหนือยกายสบายมากเดี้ยวก่อนผ่านไปมีประโยนด้วย เหนือยความคิดและเหนือยใจสิกว่าจะไปโคตรนานหรือเชื่้อลาเลยละ ยิ่งคิดก็มืด ที่ผ่านมาก็ทะเลาะอีกแล้ว เพราะความคิดว่าพูดดีปลอบใจแต่แนบนะเจ็บทันทีด่าดีกว่าเพราะด่าโกรธก่อนเจ็บนะตอนนี้ผมก็ไม่พูดถึงจะปวดหัวแถบระเบิดแต่ก็รู้ว่าท่าพูดแล้วมีปัณหาและเกิดเราด่าว่ามันบาปหยุดตน
ไม่อยากบาปไปกว่านี้
(2 มิถุนายน 2556  เวลา 19:53:36)
ความคิดเห็นที่ 107
แม่เราชอบกีดกันเราเวลาเราจะออกไปข้างนอกกับเพื่อนอ่ะทั้งๆที่ก็ไม่ได้ไปทำอะไรเสียหายนะก็แค่ไปเดินเล่นแค่เนี้ยT^T
คนขี้น้อยใจ
(26 เมษายน 2556  เวลา 11:20:42)
ความคิดเห็นที่ 106
พ่อชอบด่าเราอ่ะ ขนาดเราไม่ได้ทำอะไรผิดยังด่าเลยToT
ว่าน
(27 มีนาคม 2556  เวลา 19:20:12)
ร่วมแสดงความคิดเห็น
จาก*
 
อีเมล
ความคิดเห็น*
 
มูลนิธิแพธทูเฮลท์ (path2health) อาคารร่วมประสงค์ ชั้น 3
37/1 ถนนเพชรบุรี 15 แขวงพญาไท เขตราชเทวี  กรุงเทพฯ 10400
โทรศัพท์: 02-653-7563-5 โทรสาร: 02-653-7566
ด้วยความสนับสนุนของ กองทุนโลกฯ (The Global Fund to Fight AIDS, Tuberculosis and malaria)
33557347