Loading ...

          ..สถานการณ์พฤติกรรมทางเพศของวัยรุ่นไทยบว่า มีเพศสัมพันธ์ในอายุที่น้อยลง เฉลี่่ยคือ ๑๖ ปี และวัยรุ่นชายที่มีเพศสัมพันธ์ไม่ใช้ถุงยาง ๘๕ เปอร์เซนต์ และมีอัตราการติดเชื้อโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์เพิ่มมากขึ้นโดยเฉพาะวัยรุ่นหญิง โดยวัยรุ่นส่วนใหญ่ยังเข้าไม่ถึงบริการสุขภาพทางเพส และขาดความรู้ด้านเพศศึกษา ในขณะเดียวกันก็มีการให้ความสำคัญกับการสอนเพศศึกษามากขึ้น

          ..ผลการสำรวจโรงเรียนด้านการจัดการเรียนการสอนเพศศึกษาที่ดำเนินการโดยสพฐ. ที่มีการใช้หลักสูตรเพศศึกษาของหน่วยงานต่างๆ และโรงเรียนภายใต้โครงการส่งเสริมการเรียนรู้เพศศึกษา จัดโดยองค์การแพธ โดยการสนับสนุนของ Global Fund ที่เริ่่มในปี ๒๕๔๗ พบว่า มีโรงเรียนที่สอนหรือกำหนดชั่วโมงเรยน โดยมีหลักสูตรเพศศึกษาชัดเจน มีเพียง ๔ เปอร์เซนต์ของโรงเรียนทั้งหมด (โครงการส่งเสริมฯ) และการดำเนินงานโดย สพฐ. ครอบคลุม ๒๑ จังหวัด และไม่มีการกำหนดให้มีรายวิชาเฉพาะที่เป็นเรื่องเพศศึกษา ยกเว้นในระดับอาชีวะศึกษา

          ..ส่วนเนื้อหาของการสอนเพศศึกษา พบว่าในกระแสหลักเป็นการเน้นการควบคุมพฤติกรรมเรือ่งเพศของผู้เรียน มุ่งสอนเรือ่งการป้องกันปัญหาท้องไม่พร้อม หรือการยุติการตั้งครรภ์แบบไม่ปลอดภัย และการลดโอกาสการติดโรคติดต่อ หรือการป้องกันการล่วงละเมิด แต่ยังขาดเนื้อหาที่เกี่่ยวกับสิทธิทางเพศ ความหลากหลายทางเพศ มิติหญิงชาย (Gender) และการเรียนรู้ในมิติด้านอารมณ์ ความพึงพอใจ และความปรารถนาในเรื่องเพศของตนเอง สิ่งเหล่านี้สะท้อนได้ว่าสังคมไทยหรือห้องเรียนในไทยยังไม่พร้อมสำหรับการสอนเพศศึกษาที่มีมิติที่รอบด้าน Comprehensive Sexuality Education, CSE

คุณไม่มี PDF plugin สำหรับบราวเซอร์นี้ สามารถดาวน์โหลดเอกสารโดยตรงตาม link ด้านล่าง

How_Far_We_need_to_Go
(ขนาดไฟล์: 96.8 KB / โหลด: 3,414)


ความคิดเห็นที่  1

ผู้บริหารก็รู้กันแล้วว่ามีปัญหามากมาย อาจารย์พิมพวัลย์และนักวิชาการหลายท่านก้ช่วยทำวิจัยให้ครูเราอีกแรง  แล้วเมื่อไรผู้ใหญ่ในเชิงนโยบายจะให้เราเปิดวิชานี้เป้นวิชาหลักกันเสียทีลองสอบเข้ามหาลัยด้วยวิชาทักาะชีวิตและเพศวิถีศึกษากันบ้างได้ไม๊เนี่ย...เฮ้อ

กฤติกา  โภคากร  ( อ ก้อย )   (18 พฤศจิกายน 2556  เวลา 09:34:36)