Loading ...
จะดี จะชั่ว ก็ด้วยตัวของเราเอง
สิทธิโชค ไชยสุภาสิน
หรือ แม็ค
เตรียมขึ้นชั้น ม.๕
โรงเรียนสตรีวิทยา ๒
 
“เป็นแกนนำเยาวชน ใช่ว่าต้องเป็นตัวอย่างที่ดี สมบูรณ์ทุกด้าน อย่างผมเอง ขนาดพ่อแม่เลี้ยงดู ใส่ใจผมดี ผมก็ยังเคยทำสิ่งที่ “เสี่ยง” ในสายตาผู้ใหญ่ แลกกับความไว้ใจที่พ่อแม่มีให้ แล้ว จู่ๆ ผมก็คิดได้ด้วยตัวเองว่าต้องเลิก ถ้าไม่อยากหมดอนาคต”
 
     สิทธิโชค ไชยสุภาสิน หรือ แม็ค หนุ่มน้อยที่ผ่านร้อน ฝน หนาวมาแล้ว ๑๖ ปี แลกเปลี่ยนความเห็นกับทีมงาน เมื่อถามถึงความคาดหวังในตัวเยาวชนที่เป็นแกนนำในการทำกิจกรรมนอกห้องเรียน


      แม็ค วัยรุ่นที่กำลังเตรียมขึ้นชั้น ม.๕ โรงเรียนสตรีวิทยา ๒ เป็นหนึ่งในแกนนำเยาวชนเครือข่ายเยาวชนวีทีน กรุงเทพฯ ซึ่งเกิดจากการรวมตัวกันของเยาวชน ๖ โรงเรียนที่ผ่านการอบรมเพศศึกษาโครงการก้าวย่างอย่างเข้าใจ
           ในสายตาของพี่ๆ ที่ทำงานกับเยาวชน ทุกคนล้วนมองว่าแม็คเป็น “เด็กปั้น” ของเครือข่ายเยาวชนฯ เพราะเขาเข้าร่วมกิจกรรมของโครงการฯ อย่างสม่ำเสมอ อีกทั้งบุคลิกและหน้าตาก็ชวนให้จัดอยู่ในกลุ่ม “เด็กเรียน” จึงแทบไม่น่าเชื่อว่าแกนนำเยาวชนคนนี้เคยผ่านการใช้ชีวิต “เสี่ยง” มาแล้ว         “ก่อนที่ผมจะรู้จักโครงการก้าวย่างฯ ผมก็เป็นเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งที่ไม่สนใจจะคิด ไม่เคย ไตร่ตรองล่วงหน้าถึงสิ่งที่ตัวเองจะทำ เพื่อนชวนไป ก็ไป บอกให้ทำ ก็ทำ จู่ๆ อยู่มาวันหนึ่ง ผมก็เลิกพฤติกรรมที่ไม่ดีทั้งหมดนั้น ด้วยความรู้สึกว่าอยากมีอนาคตที่ดี แล้วพอได้ไปเข้าค่ายเยาวชนเพศศึกษาที่จัดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว ผมประทับใจมาก เพราะสนุก แล้วยังได้เพื่อนใหม่เพิ่มขึ้นอีกเยอะ และการได้มีเวลาให้กับกิจกรรมวีทีนนี้ ทำให้ผมไม่ต้องมีเวลาเพื่อหันกลับไปทำสิ่งที่ไม่ดีอีก แล้วก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไป จากที่ไม่เคยคิดหน้าคิดหลัง ไม่ว่าจะทำอะไร กลายเป็นว่าผมคิดมากขึ้น คิดเป็นขั้นเป็นตอนด้วย”        “ที่เห็นได้ชัดคือเรื่องการให้คำปรึกษาเพื่อน แต่ก่อนเวลาเพื่อนมาปรึกษาผมเมื่อมีปัญหากับแฟน ผมก็ให้คำแนะนำไปตรงๆ แต่เดี๋ยวนี้ สังเกตตัวเองว่าผมเริ่มเข้าใจว่าคนเราแตกต่างกันทางความคิดได้ เวลาแนะนำเพื่อน ผมก็จะคิดเผื่อถึงคนอื่นด้วย คงเป็นเรื่องนี้แหละที่ผมเห็นว่าเป็นผลจากการมาทำกิจกรรมในโครงการฯ”       แม็คภูมิใจมากที่เขาสามารถ “รั้ง” ตัวเองกลับมาได้ ไม่ “เหลิง” จน “เตลิด” ไปกับกิจกรรมนอกห้องเรียน ซึ่งหากอาจารย์ท่านใดมาประเมินผล ก็คงให้ “มผ” (ไม่ผ่าน)        และเพราะเขาสามารถเปลี่ยนพฤติกรรมได้ด้วยตัวของเขาเอง ทำให้เขาได้ข้อสรุปในเรื่องพฤติกรรมวัยรุ่นว่า        “ถึงพ่อแม่เลี้ยงดูมาดียังไง ก็ไม่ได้แปลว่าเด็กคนนั้นจะไม่มีโอกาสเสียคน ผมเชื่อว่าทุกคนไม่ว่าจะทำอะไร มันขึ้นอยู่กับตัวเราเองจริงๆ ที่จะเป็นผู้กำหนดครับ
แม็คร่วมเป็นทีมดำเนินการ
ในกิจกรรม Teen Health Message


ความคิดเห็นที่  13

กาลเวลาผ่านไป ทุกคนย่อมเติมโต ผมเองก็เช่นกัน

เเต่กาลเวลาที่เปลี่ยนไป จะได้ความทรงจำกลับมาเสมอ ผมยังคงคิดถึง และขอบคุณทุกคน
การศึกษานอกห้องเรียนในวันนั้น ทำให้ผมมีวันนี้ ขอบคุณทุกคนมากจริงๆครับ

และผมจะส่งต่อให้รุ่นน้องต่อไปเรื่อยๆจากรุ่นสู่รุ่น จนทุกวันนี้ผมก็ยังพยายามถ่ายทอดต่อไปเรื่อยๆ ขอบคุณจริงๆครับ ทุกๆคน

แม็ค    (18 กันยายน 2555  เวลา 16:52:38)

ความคิดเห็นที่  12

จำกันได้ไหมเอ่ย แวะเข้ามาอ่านจ้า

อ.ใหม่   (6 มกราคม 2552  เวลา 09:09:53)

ความคิดเห็นที่  11

แวะมาดูพี่ๆที่แก่ๆของพวกเราชาว V-TEEN

เด็กเซ้นต์นวลรัชฯ   (10 ตุลาคม 2551  เวลา 14:13:43)

ความคิดเห็นที่  10

เก่งมากครับ  เคยเจอกันครั้งหนึ่งเลยเข้ามาอ่านดู

คนไม่รู้จัก   (3 พฤษภาคม 2551  เวลา 19:03:25)

ความคิดเห็นที่  9

มาหาอีกตามเคย มาอยู่เรื่อยๆ คิดถึงจัง

พี่เบ้นซ์   (21 มีนาคม 2550  เวลา 11:40:37)

ความคิดเห็นที่  8

lสู้ต่อไปคะน้อง

พี่ปุ๋ย   (19 มีนาคม 2550  เวลา 11:59:36)

ความคิดเห็นที่  7

ดูแลตัวเองด้วยนะ เดี๋ยวจะดูแลทางหัวใจให้

พี่เบ้นซ์   (19 มีนาคม 2550  เวลา 11:48:03)

ความคิดเห็นที่  6

..........รักเธอจะแย่อยู่แล้ว..........

พี่เบ้นซ์   (18 มีนาคม 2550  เวลา 22:52:31)

ความคิดเห็นที่  5

สู้ๆ  

เก่งดีจัง สามารถเปลี่ยนตัวเองได้ขนาดนี้ พี่เปนกะลังใจให้จ้า

enjoyz   (17 มีนาคม 2550  เวลา 22:00:35)

ความคิดเห็นที่  4

รักแม๊คจังเลย จุ๊บๆ...................................ให้ตายดิ๊ ก็มีแต่ใจให้ไป

พี่เบ้นซ์    (17 มีนาคม 2550  เวลา 21:46:29)

ความคิดเห็นที่  3

แม็คกี้  .............มาเยี่ยมแล้วน๊า..............  นายแน่มาก สู้ๆต่อไปทาเคชิ !

พี่เบ้นซ์   (16 มีนาคม 2550  เวลา 17:12:25)

ความคิดเห็นที่  2

ไม่ได้อ่านตั้งนานข้อความยังอยากอ่านเหมือนเดิมนะจ๊ะ

น้องก้ามปู   (15 มีนาคม 2550  เวลา 09:14:18)

ความคิดเห็นที่  1

อิ อิ...แม็ค..เลี้ยงขนม พี่ๆ ทีมงานก้าวย่างฯ ไปเท่าไหร่จ้ะ....ล้อเล่นน่ะ...ช่วงนี้ ไม่ได้พบกัน..แต่ได้อ่านเรื่องราว..ก็หายคิดถึงจ้ะ...

ป้าใหม่    (14 มีนาคม 2550  เวลา 19:50:53)