Archives

ไดอารี่ที่รัก          วันนี้ ก็เป็นอีกวันแล้วนะที่ฉันได้แต่สบตา...พี่เขา....แล้วก็ยิ้มให้อย่างไม่ตั้งใจ ....จากนั้นก็ทำได้แต่ก้มหน้างุดๆ ...เฮ้อ...รวมเวลาแห่งการสบตา ..ก้มหน้า..ก็ 3 เดือนละ...เมื่อไหร่นะถึงจะกล้าพอที่จะทำอะไรแบบยัยน้องบ้าง นับถือเพื่อนเราคนนี้จริงแฮะที่โทรศัพท์ไปหาชายหนุ่มที่เธอ "ปิ๊ง" แล้วยังชวนเค้าไปกินข้าว ดูหนังได้ด้วย ฉันเคยถามน้องว่า ทำไมถึงกล้าเป็นฝ่ายชวนเขาก่อนล่ะ...

ดร. สุธาดา เมฆรุ่งเรืองกุล, (๒๕๕๔) รวบรวมและเรียบเรียงเป็นภาษาไทย. โครงการพัฒนาผู้ผลิตอิสระระดับบุคคล ชุมชม เพื่อพัฒนารายการทีวีเพื่อการส่งเสริมความเสมอภาคระหว่างเพศในสื่อสาธารณะ ดำเนินโครงการโดยองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย (ส.ส.ท.)    

ผลงานครูกัญจน์ญาพิม ดุษฎีนิศากรโรงเรียนเมืองคงอำเภอคง จังหวัดนครราชสีมา

https://youtu.be/RtY01Csdwbw หนังสือสุขศึกษา ม.๒

         ฉันเริ่มรู้สึกว่าหมู่นี้เพื่อนสนิทที่เคยกินข้าวกลางวันด้วยกันทุกวัน เคยไปนอนค้างที่บ้าน ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด เริ่มทำตัวเหินห่างและไม่คุยกับฉันเหมือนเดิมอีก  นับตั้งแต่เธอเริ่มไปรู้จักและคบกับเพื่อนกลุ่มใหม่ ที่สำคัญ ในกลุ่มนั้น มีชายที่เธอสนใจอยู่ในกลุ่มด้วย          เธอเริ่มแต่งตัว แต่งหน้าจัด หัดสูบบุหรี่ และไม่สนใจที่จะทำกิจกรรมแบบที่เราเคยทำร่วมกันมาอีกแล้ว เมื่อฉันชวน เธอกลับตอบด้วยน้ำเสียงที่ไม่ไยดี ทั้งหาว่าฉันทำตัวเป็นเด็กๆ...